Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 września 2018 r. Z. i E. D. wnieśli skargę na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...]. Ww. decyzją organ, powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), po rozpatrzeniu skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przez T. J., uchylił własną, zaskarżoną decyzję z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy istniejącego budynku usługowego – piekarni z częścią mieszkalną i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z rozbudową istniejącego budynku usługowego – piekarni z częścią mieszkalnią, usytuowanego na działkach nr [...], [...] i [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w S., jednocześnie stwierdzając, że nie została ona wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po ponownym rozpatrzeniu odwołania Z. i E. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...], którą zatwierdzono dla W. i T. J. projekt budowlany zamienny na rozbudowę istniejącego budynku usługowego – piekarnię z częścią mieszkalną przy ul. [...] w S. i udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożono obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu, utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] r. nr [...]
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że główną przyczyną uwzględnienia skargi i wydania decyzji z dnia [...] r. było uzyskanie przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. informacji o wydaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] r. decyzji nr [...] r., którą wygasił ostateczną decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] oraz decyzję nr [...], którą wygasił ostateczną decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] Ww. decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wyeliminowały z obiektu prawnego decyzje, które stanowiły przeszkodę do zatwierdzenia przedłożonego przez T. J. projektu budowlanego zamiennego.
Na rozprawie w dniu 24 lipca 2019 r. pełnomocnik uczestnika postępowania W. J. oświadczyła, że posiada wiedzę o złożeniu przez skarżących wniosków o wznowienie postępowań zakończonych decyzjami PINB w S. w przedmiocie wygaszenia dwóch decyzji ZWINB w S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nast.). Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Przy tym zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt II GSK 2487/16).
W trakcie postępowania wywołanego wniesieniem skargi z dnia 8 września 2018 r. Sąd powziął informację, że do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wpłynęły wnioski Z. D. i E. D., oparte na art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., o wznowienie postępowań administracyjnych zakończonych decyzjami z dnia [...] r. o wygaszeniu dwóch decyzji ZWINB w S.: z dnia [...] r., nr [...] oraz z dnia [...] r., nr [...] Weryfikacja urządzeń ewidencyjnych Sądu potwierdziła, że w sprawach o wznowienie ww. postępowań zostały oddalone dwie skargi T. J., zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Sz 366/19 i II SA/Sz 367/19, na kasacyjne rozstrzygnięcia ZWINB w S., uchylające postanowienia PINB w S. w sprawie odmowy wznowienia postępowania i przekazujące sprawy do ponownego rozpoznania.
Skoro zainicjowane wnioskiem skarżących postępowania w przedmiocie wznowienia postępowań, zakończonych decyzjami o wygaszeniu decyzji ZWINB w S., nie zostały zakończone, a wyeliminowanie z obrotu prawnego w trybie wygaszenia dwóch decyzji ZWINB w S. miało decydujący wpływ na wynik sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., zasadne jest zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowań prowadzonych w skutek wniosków o wznowienie postępowań administracyjnych zakończonych decyzjami PINB w S. z dnia [...] r. nr [...] r. i nr [...]
Ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o wygaszeniu dwóch decyzji ZWINB, będzie miało niewątpliwie istotny wpływ na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. Co prawda okoliczność dotycząca wniosków o wznowienie postępowań nie była znana organowi wydającemu zaskarżoną decyzję, bowiem wnioski te zostały złożone już po jej wydaniu, to jednak ujawniła się w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Niewzruszalność decyzji ostatecznych, stabilność stanu prawnego, jest jednym z elementów państwa prawnego. Brak uwzględnienia przez Sąd okoliczności wznowienia postępowania w sprawie, której wynik rozstrzygnięcia determinował treść wydania zaskarżonej decyzji, mógłby doprowadzić do późniejszej konieczności wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją (art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a.), co nie sprzyjałoby również szybkości postępowania, w kontekście możliwości uwzględnienia ww. okoliczności (efektu postępowania wznowieniowego) przez Sądu już na etapie kontroli zaskarżonej decyzji.
Uwzględniając powyższe, w tym zasady ekonomiki procesowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.