Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Starosta na podstawie art.37 j ust 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. Nr 6 z 2001 r., poz. 56 ze zm) po rozpatrzeniu wniosku H. M. zam. w [...] ul. [...] odmówił przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.
H. M. zarejestrował się w charakterze osoby bezrobotnej w dniu [...]r. nabywając prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. na okres [...] miesięcy.
[...]r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Starosta po przeanalizowaniu dokumentów potwierdzających okresy zatrudnienia ustalił łączny okres zatrudnienia na [...] lat [...] miesiące w tym [...] lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Lata udokumentowane na podstawie [...] świadków dotyczące zatrudnienia w Spółdzielni A. od [...]r. do [...]r. nie zostały uznane.
Organ I instancji zapoznał się z aktami osobowymi Spółki A. z Archiwum Zakładowego w [...], z których wynika, że H. M. był zatrudniony w okresie od [...]r. do [...]r. na Firmie A. i napisał w życiorysie, że po ukończeniu szkoły nigdzie nie pracował. Z innych dokumentów także wynikało, że pierwszą pracą H. M. była praca na Firmie A. od [...]r.
W żadnym dokumencie nie podawał swojego zatrudnienia w Spółdzielni A. W aktach archiwalnych Spółdzielni A. nie znalazły się dokumenty potwierdzające zatrudnienie H. M. od [...]r. Po wnikliwym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego dotyczącego okresu pracy w Spółdzielni A. organ uznał zeznania świadków na ten temat za mało wiarygodne.
Zgodnie z art.37j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
- 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub
- 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Wobec faktu, że skarżący nie spełnia w/w kryteriów organ odmówił przyznania zasiłku przedemerytalnego.
W odwołaniu do Wojewody H. M. zaznaczył, że jako młodociany pracował w Spółdzielni A. i czuje się pokrzywdzony decyzją Starosty.
Stwierdził też, że uważa iż nie otrzymałby pracy na Firmie A. gdyby wcześniej nie podjął innego zatrudnienia.
Wojewoda decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty.
Zdaniem organu II instancji rozstrzygające znaczenie przy ocenie uprawnień H. M. do zasiłku przedemerytalnego ma kwestia odmowy zaliczenia, spornego okresu zatrudnienia od [...]r. do [...]r. w Spółdzielni A., który strona udokumentowała wyłączne zeznaniami świadków.
Wojewoda podzielił ocenę Starosty, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że nie można zaliczyć spornego okresu pracy w Spółdzielni A., a tym samym uznać, że strona legitymuje się 30 letnim okresem uprawniającym do zasiłku.
Organ odwoławczy zaznaczył dodatkowo, że skarżący przedstawiając okoliczności wykonywania pracy w charakterze niepełnoletniego pracownika magazynowego, nie uprawdopodobnił czy była to praca wykonywana na podstawie umowy o naukę zawodu, o przyuczenie do określonej pracy, czy też odbycie wstępnego stażu pracy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. M. ponownie stwierdził, że czuje się pokrzywdzony decyzją Wojewody i przypomniał przebieg swojego zatrudnienia z uwzględnieniem pracy w latach [...]-[...] w Spółdzielni A. Wojewoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Jednocześnie w piśmie z [...]r. Wojewoda przesłał do tutejszego Sądu zaświadczenie Nr [...] z przeszkolenia w zakresie bhp i zaświadczenie Nr [...] z przeszkolenia wstępnego w zakresie bhp wydane przez Spółdzielnię A. oraz potwierdzenie zdania odzieży przez H. M. w Spółdzielni A. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola wydanych decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.
Organy administracji powinny dążyć do ustalenia prawdy obiektywnej przy użyciu wszelkich zgodnych z prawem środków dowodowych.
Obowiązkiem organu jest też zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy obu instancji nie wyjaśniły przedmiotowej sprawy w sposób należyty.
Sąd przyznaje, że ustalenie zatrudnienia z lat [...]-[...] w sytuacji gdy strona nie dysponuje podstawowym dokumentem tj. świadectwem pracy jest bardzo trudne ale obowiązkiem organu jest korzystanie z wszelkich dostępnych źródeł.
Fakt, że skarżący znalazł w końcu zaświadczenia z [...]r, wydane przez Spółdzielnię A. wskazuje, że bardziej wnikliwe postępowanie, w tym m.in. przesłuchanie skarżącego w charakterze strony, mogłoby doprowadzić do wyjaśnienia sprawy.
Jakkolwiek przedłożone zaświadczenia nie muszą automatycznie oznaczać, że skarżący był zatrudniony w spornym okresie w Spółdzielni A. to bez wątpienia postępowanie musi uwzględnić przedłożone dokumenty i ustosunkować się do nich.
Zdaniem Sądu organy nie wyjaśniły też w sposób dostateczny kwestii zatrudnienia H. M. w wymiarze 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji oraz orzekł o kosztach postępowania i wykonalności decyzji na podstawie art. 152 i 200 tej ustawy.