Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wójt Gminy nakazał J. P. i C. P., współwłaścicielom nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]), przyłączenie tej nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej.
Decyzja został doręczona J. P. w dniu [...] r., a C. P. w dniu [...] r.
W dniu [...] r. J. P. złożyła w Urzędzie Gminy odwołanie od tej decyzji. Z odwołania wynikało, że zostało wniesione w imieniu J. P. i C. P., ale zostało podpisane tylko przez J. P..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...] r.) poinformowało C. P. o wniesionym w jego imieniu odwołaniu i zwróciło się o jego podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że odwołanie zostało wniesione wyłącznie przez J. P. W piśmie z dnia [...] r. (nadanym w UP w dniu 5 września 2014 r.) C. P. wyjaśnił, że odwołania nie podpisał ponieważ od [...] r. nie był obecny w domu, ale był w kontakcie z żoną i "jest w temacie".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] stwierdziło, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) – dalej "K.p.a." uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że stosownie do art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym strona została pouczona w decyzji organu I instancji. Decyzja Wójta Gminy z dnia [...] r. została doręczona J. P. w dniu 28 lipca 2014 r., a odwołanie zostało złożone 12 sierpnia 2014 r., zatem piętnastego dnia od doręczenia decyzji. Uzasadniało to stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to postanowienie J. P. i C. P. wnieśli o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez błędne uznanie, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu. Wyjaśnili, że Wójt Gminy poinformował ich pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r., iż odwołanie wnieśli w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia.
Rozpatrując skargę J. P. i C. P. pod tym kątem, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) – dalej: "K.p.a.", odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Zgodnie z art. 133 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Organ pierwszej instancji nie jest upoważniony do oceny dopuszczalności wniesienia odwołania i zachowania terminu jego wniesienia, bowiem kompetencja w tym zakresie należy do organu odwoławczego. Organ pierwszej instancji nie jest nawet obowiązany do zajęcia stanowiska w sprawie odwołania. Jego zadaniem jest przesłanie odwołania wraz z aktami sprawy.
Po przesłaniu odwołania przez organ I instancji, organ odwoławczy bada czy odwołanie pochodzi od strony i czy zostało wniesione w terminie. W razie stwierdzenia, że którykolwiek z tych warunków nie został spełniony, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134 K.p.a.).
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie J. P. od decyzji Wójta Gminy zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Decyzja została bowiem doręczona skarżącej w dniu 28 lipca 2014 r., zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem [...] r. J. P. odwołanie złożyła w organie I instancji w dniu następnym, tj. w dniu [...] r. więc już po upływie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji badając dopuszczalność wniesienia odwołania i zachowanie terminu organ odwoławczy zasadnie uznał, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu. Oceny tej nie mogło zmienić zapatrywanie organu I instancji zawarte w piśmie przekazującym odwołanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu ponieważ organ I instancji nie ma kompetencji do badania czy odwołanie złożono w terminie. W tej sytuacji wydanie zaskarżonego postanowienia nie narusza przepisów postępowania administracyjnego.
Odwołanie zostało złożone w dniu 12 sierpnia 2014 r. w imieniu J. P. i C. P., ale zawierało brak uniemożliwiający nadanie biegu w postaci braku podpisu C. P.. Gdyby C. P. brak ten uzupełnił w terminie zakreślonym w piśmie SKO z dnia [...] r., jego odwołanie byłoby złożone w terminie. Jednak C. P. nie podpisał odwołania, wyjaśnił jedynie z jakich powodów tego nie uczynił. W tej sytuacji organ odwoławczy zasadnie pozostawił jego odwołanie bez biegu. Zgodnie bowiem z art. 63 § 1 i 3 K.p.a., podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej. Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego.
W myśl art. 64 § 1 K.p.a., jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania. Natomiast jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 1 K.p.a.). Ponieważ odwołanie C. P. nie czyniło zadość wymaganiu określonemu w art. 63 § 3 K.p.a., tj. nie zawierało jego podpisu i braku tego odwołujący się nie uzupełnił, słusznie zostało pozostawione bez rozpoznania.
W tej sytuacji zarzuty skargi dotyczące nieuzasadnionego uznania, że odwołanie zostało złożone w terminie, okazały się chybione, bowiem skarżąca złożyła odwołanie po upływie terminu.
Z powyższych względów, skargę jako niezasadną, Sąd oddalił - na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.