Uzasadnienie
T. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na rozkaz personalny K. W. P. w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia prawa do uposażenia.
W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Skarga dotyczy należności ze stosunku służbowego policjanta i skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie. W tej sytuacji rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie stało się zbędne. Postępowanie wywołane wnioskiem należało zatem umorzyć na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy.