Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1072/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1072/18.
Odpis powyższego wyroku został doręczony stronie skarżącej w dniu 28 stycznia 2019 r.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r. skarżący złożył sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie tutejszego sądu z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1072/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7, § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 t.j. ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie to powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 3 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 79/06, dostępne w bazie orzeczeń administracyjnych CBOIS, niepublikowane w internecie). Zgodnie, bowiem z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl zaś art. 178 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarżący nie będąc do tego uprawniony, wniósł zażalenie osobiście, a nie za pośrednictwem ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego nie będącego jednym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.