Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. H. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.
Zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo, Sąd wezwał skarżącą do podpisania lub nadesłania podpisanego odpisu pisma z dnia 2 września 2016 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednocześnie, Sąd poinformował skarżącą, że wnoszący w jej imieniu skargę doradca podatkowy nie może być jej pełnomocnikiem w niniejszej sprawie, bowiem nie dotyczy ona obowiązków podatkowych lub celnych.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej, na adres jej pełnomocnika do doręczeń, w dniu 26 września 2016 r., jednak strona w ww. terminie nie uzupełniła braku formalnego jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej zwanej ustawą, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy w przypadku, gdy pismo z powodu braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, sąd zobowiązany jest wezwać stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie, strona skarżąca - prawidłowo zawiadomiona o konieczności uzupełnienia wskazanego w zarządzeniu z dnia 16 września 2016 r. braku formalnego skargi i pouczona o konsekwencjach jego nieuzupełnienia - nie usunęła tego braku w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygając o zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji orzeczenia), postanowiono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy.