Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 13 października 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1075/15

Uzasadnienie

J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "decyzję" Urzędu Miasta a z dnia 13 lipca 2015 r. informującą, że jego "odwołanie" od upomnienia nr [...], nie zostało uwzględnione. Skarżący dołączył do skargi m. in. upomnienie [...], wydane na podstawie art. 15 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), wzywające go do uiszczenia opłaty dodatkowej wraz z kosztami upomnienia w kwocie [...] za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania.

Prezydent Miasta a w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że pismo z dnia 13 lipca 2015 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, jest jedynie odpowiedzią na pismo skarżącego z dnia 16 czerwca 2015 r. w sprawie odwołania od upomnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Stosownie do art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 poz. 1619 z późn. zm.), egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

Powołana ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia środka zaskarżenia na upomnienie przesłane przez wierzyciela. Doręczenie upomnienia jest czynnością, która poprzedza wszczęcie postępowania egzekucyjnego i zastosowanie środka egzekucyjnego, ale nie wszczyna postępowania egzekucyjnego. Natomiast brak doręczenia zobowiązanemu upomnienia jest wadą uniemożliwiającą prowadzenie egzekucji administracyjnej i może być podstawą zarzutu wniesionego na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nieistnienie obowiązku objętego egzekucją administracyjną może być natomiast podstawą zarzutu wniesionego na podstawie art. 33 pkt 1 ww. ustawy, ale w toku postępowania egzekucyjnego.

Upomnienie doręczone zobowiązanemu przez wierzyciela w trybie art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wniesienia odwołania od upomnienia ani możliwości zaskarżenia odpowiedzi na pismo kwestionujące upomnienie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę na pismo z dnia 13 lipca 2015 r. jako niedopuszczalną należało odrzucić.