Uzasadnienie
J. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody Z. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji pozbawiającą skarżącego statusu osoby bezrobotnej i zasiłku dla bezrobotnych.
W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący wskazał, że wnosi także o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma żadnych dochodów, przedmiotów wartościowych ani oszczędności, a jego jedynym majątkiem jest mieszkanie o pow. [...] m2 o wartości [...] zł.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.)- dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).
W myśl art. 249a P.p.s.a. jeżeli rozpoznanie o prawo pomocy wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Ponieważ skarga dotyczy decyzji z tego zakresu, skarżący z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tego względu wniosek w tej części jako bezprzedmiotowy należało umorzyć.
Mając natomiast na względzie informacje dotyczące sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku, a także wynikające z akt administracyjnych sprawy, należało uwzględnić wniosek w części dotyczącej ustanowienia adwokata, ponieważ wnioskodawca nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika korzystając z własnych zasobów i możliwości.
W tej sytuacji wniosek o ustanowienie adwokata należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.