Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r., uchylającą decyzję z dnia [...] r. oraz odmawiającą potwierdzenia W. R. statusu osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Opisane wyżej rozstrzygnięcie Kolegium zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zostało doręczone W. R. w dniu 27 września 2019 r., jak wynika z akt administracyjnych organu.
Kwestionując powyższą decyzję W. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nadając ją w urzędzie pocztowym na adres Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dnia 29 października 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t. ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Jak wynika z opisanego wyżej stanu faktycznego sprawy zaskarżona decyzja Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych została doręczona skarżącemu w dniu 27 września 2019 r. wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął z dniem 28 października 2019 r., bowiem koniec terminu przypadł na 27 października 2019 r. – niedzielę. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 29 października 2019 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
W tej sytuacji, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. jak w postanowieniu.