Uzasadnienie
Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu S. w S. decyzją z dnia [...] skreślił J. G. z listy studentów Uniwersytetu S. w związku z zapadłą wobec niej karą wydalenia z uczelni.
W dniu 11 lipca 2006r. J. G. złożyła wniosek o zwrot nadpłaconej kwoty 1.600 zł za IV semestr studiów na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu S. w roku akademickim 2004/2005. Podała, że powyższą kwotę zapłaciła jej matka U. G.- van S., zaś ona w IV semestrze nie uczęszczała na wykłady i ćwiczenia, gdyż nie zdała wymaganych egzaminów w III semestrze.
Rektor Uniwersytetu S. w S. w dniu [...] decyzją nr [...] na podstawie § 10 ust. 1 i ust. 10 zarządzenia Rektora tego Uniwersytetu nr 31/2004 z dnia 31 maja 2004r. w sprawie wysokości opłat za zajęcia dydaktyczne w roku akademickim 2004/2005, nie wyraził zgody na zwrot kwoty 1.600 zł uiszczonej z tytułu opłaty czesnego za IV semestr w roku akademickim 2004/2005.
Powyższa decyzja zawiera pouczenie, że na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym / Dz. U. Nr 164, poz.1365 z póź. zm./ przysługuje stronie prawo do skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał niniejszą decyzję.
J. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję i wniosła o jej uchylenie. Zarzuciła Rektorowi Uniwersytetu S.:
- - niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych w sprawie;
- - naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;
- - obrazę art. 15 Kpa, bowiem skarżąca została pozbawiona możliwości dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rektora Uniwersytetu S. w Szczecinie wniósł o jej oddalenie, podnosząc że skarżąca nie uczestniczyła w zajęciach na IV semestrze studiów zaocznych na Wydziale Prawa i Administracji, lecz nie zwalnia jej to z obowiązku dokonania opłaty za ten semestr.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Kodeks postępowania oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kpa (art. 207 ust. 2 w/w ustawy).
W niniejszej sprawie zgodnie z powyższym przepisem do zaskarżonej decyzji Rektora Uniwersytetu S. w S. miały odpowiednio zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Od zaskarżonej decyzji służyło J. G. prawo do złożenia na mocy art. 127 § 3 Kpa wniosku do tegoż Rektora o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżona decyzja nie zawierała w tym zakresie stosownego pouczenia i J. G. takiego wniosku nie złożyła. Dopiero po ewentualnym wyczerpaniu przysługujących środków zaskarżenia strona mogłaby złożyć skargę na decyzję Rektora, wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).
W niniejszej sprawie powyższy tryb nie został wyczerpany, a tym samym skarga została wniesiona przedwcześnie.
Niedopuszczalności skargi nie może uchylić przepis art. 112 Kpa, gdyż nie znajduje on zastosowania w postępowaniu sądowym, a jedynie administracyjnym.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.