Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. D. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W przewidzianym terminie skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wezwaniem z dnia 1 lipca 2016 r. referendarz sądowy zobowiązał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na aktualnie obowiązującym druku urzędowego formularza PPF, załączonego do wezwania oraz wypełnienie wszystkich rubryk formularza, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Nadto referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawcę do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń potwierdzających jego sytuację osobistą i materialną.
Odpis wezwania został doręczony wnioskodawcy w dniu 12 lipca 2016 r., zatem 7-dniowy termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 19 lipca 2016 r.
W zakreślonym terminie, ani do dnia dzisiejszego strona zobowiązania referendarza sądowego nie wykonała.
Stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W przypadku osoby fizycznej, ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, zastosowanie znajduje tzw. druk PPF, co wynika z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Stosowny druk PPF stanowi załącznik nr 1 do wskazanego rozporządzenia.
Należy podkreślić, że niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na odpowiednim formularzu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt OPS 1/08, publ. ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Skoro zaś tak, to należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji nie złożenie w wyznaczonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi przywołany już art. 257 P.p.s.a.
Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, skarżący złożył wniosek na formularzu według nieaktualnego już wzoru oraz z niewypełnionymi rubrykami 6 i 10. Przy czym zaznaczyć należy, że oba wzory formularzy różnią się między sobą. Zmieniony druk PPF nie zawiera bowiem wszystkich rubryk, które posiada druk PPF wprowadzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r., a w szczególności nie spełnia wymogu z art. 252 § 1a ww. ustawy.
Ponadto skarżący nie przesłał żądanych dokumentów i oświadczeń dokumentujących jego sytuację majątkową.
Z powyższych względów, na mocy art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.