Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r.,
Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., Nr [...], orzekającą o utracie przez J. W. statusu osoby bezrobotnej.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
J. W. po raz pierwszy został zarejestrowany w Urzędzie Rejonowym w [...] w dniu [...] r. i uzyskał status osoby bezrobotnej.
Bezrobotny wezwany w dniu [...] r. stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w[...], gdzie przedstawiono mu ofertę zatrudnienia w charakterze pracownika gospodarczego w Zakładzie Gospodarki Komunalnej w [...]. Pracodawca zgłosił chęć zatrudnienia osób bezrobotnych do robót budowlano-montażowych oraz robót pielęgnacyjnych zieleni. Z akt sprawy wynika, że skarżący zgłosił, iż wykonywał pracę w charakterze mechanika maszyn budowlanych, spawacza, konserwatora, robotnika magazynowego.
Skarżący oferty nie przyjął argumentując, że nie spełnia jego oczekiwań finansowych. Skarżący odmówił także przyjęcia skierowania oraz pisemnego pouczenia o konsekwencjach odrzucenia oferty pracy, wobec tego został pouczony ustnie przez pracownika urzędu o konsekwencjach odmowy przyjęcia oferty pracy.
Organ uznał, że wysokość wynagrodzenia, jest elementem umowy pomiędzy zakładem oferującym pracę, a zainteresowanym podjęciem zatrudnienia i nie może być uznana za powód odmowy przyjęcia pracy, przewidziany ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Uznając, że J. W. odmówił przyjęcia zatrudnienia w ramach robót publicznych bez uzasadnionej przyczyny Starosta [...] decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r.
W odwołaniu kierowanym do Wojewody [...] J. W. zarzucił decyzji Starosty [...] że jest sprzeczna z art. 31 pkt 2 Konstytucji, albowiem zmusza go do pracy w szkodliwych warunkach bez uprzednich badań lekarskich oraz, że ustawodawca nie przewidział jego bezrobocia, a on sam ma pełne prawo do wskazanego wynagrodzenia oraz wyboru miejsca pracy.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., nr[...], utrzymując w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. stwierdził, że nie ulega wątpliwości, iż J. W. odmówił przyjęcia propozycji prac w ramach robót publicznych.
Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji orzekając w danej sprawie prawidłowo ocenił, że zaistniała sytuacja faktyczna stanowiąca wystarczającą przesłankę do zastosowania sankcji, to jest pozbawienia J. W. statusu osoby bezrobotnej na okres 90 dni.
Odnośnie zarzutu odwołującego dotyczącego zaproponowania nieodpowiedniej pracy pod względem kwalifikacji i wynagrodzenia Wojewoda [...] wskazał, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, za odpowiednią pracę można również uznać pracę poniżej wykształcenia osoby, do której jest kierowana oferta przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z przywołanego przepisu. J. W. ma wystarczające kwalifikacje do zaproponowania mu oferty pracy przy robotach budowlano-montażowych, czy też robotach pielęgnacyjnych zieleni.
Organ odwoławczy zauważył, że wbrew temu, co twierdzi skarżący w odwołaniu, prace zaoferowane w dniu [...]r. nie są ujęte w załącznikach do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), jako prace wykonywane w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Wojewoda [...] uznał, że wysokość deklarowanej płacy przez pracodawcę nie narusza przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia a zaoferowane skarżącemu wynagrodzenie mogłoby poprawić jego trudną sytuację, a nie pogorszyć, skoro skarżący jest bez pracy i nie osiąga żadnego dochodu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie J. W. wskazał, że czynność prawna wręczenia skierowania do pracy, dokonana w formie pisemnej nie jest skierowaniem do pracy, tylko nieczytelnym pismem odręcznym. Wskazując na powyższe J. W. twierdzi, że nie otrzymał oferty pracy zgodnej z prawem, jak wynikać to miało z akt sprawy. Zdaniem skarżącego zaproponowana oferta pracy nie spełniała podstawowych wymogów ustawowych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] pismem dnia [...] r. wniósł o oddalenie skargi J. W. z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
W piśmie z dnia [...] r. J. W., podtrzymał stanowisko o zasadności jego skargi. Skarżący ponownie podniósł, że nie potwierdził skierowania do pracy, ponieważ takowego od organu nie otrzymał. Konsekwencje pouczenia o odmowie przyjęcia oferty byłyby zasadne, gdyby spełnione były przesłanki wynikające z art. 47 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych i to zarówno w zakresie zgodności z przepisami prawa materialnego, jak i prawa procesowego.
Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Wojewody [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, stwierdził, że zostały wydane zgodnie z prawem. Tym samym skarga J. W. nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.).
Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 w/w ustawy starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osoby, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy. Pozbawienie takiej osoby statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni.
Definicję pojęcia odpowiednia praca zawiera art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym odpowiednia praca to zatrudnienie lub inna praca zarobkowa, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania, których osoba bezrobotna ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin.
Z akt sprawy wynika, że J. W. decyzją z dnia [...] r., Nr[...], ponownie został uznany z dniem [...] r. za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący legitymuje się wykształceniem zasadniczym zawodowym z wyuczonym zawodem mechanik maszyn budowlanych. Posiada uprawnienia zawodowe do wykonywania zawodu spawacza, obsługi instalacji sprężonego powietrza. Wykonywał zawód mechanika maszyn i urządzeń obróbki drewna oraz maszyn budowlanych.
Skarżący był zatrudniony m.in. w okresie:
Jak z powyższego wynika,.J. W. jest osobą długotrwale bezrobotną.
W dniu [...] r. przedłożono skarżącemu ofertę pracy w ramach robót publicznych do robót budowlano-montażowych oraz robót pielęgnacyjnych organizowanych przez Zakład Gospodarki Komunalnej w [...] trwających w okresie od [...] r. do [...] r. J. W. ustnie odmówił przyjęcia oferty, nie chciał złożyć pisemnie oświadczenia. Sporządzona przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w [...] notatka wskazuje, że skarżący odmówił podpisania jakiegokolwiek propozycji przedstawionej przez pracownika. Dodatkowo skarżący oświadczył, że podejmie pracę jedynie z wynagrodzeniem 3000zł miesięcznie.
W piśmie z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że oferta pracy kierowana do niego w dniu [...] r. była nieodpowiednia. Stwierdził także, że ma prawo do żądania określonych warunków płacowych i nikt nie ma prawa ograniczać stronie tych praw. Wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej uważa za ograniczanie praw pracowniczych i groźbę bezprawną.
Zdaniem Sądu organy obu instancji trafnie uznały, że J. W. odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniej pracy w rozumieniu ustawowym.
Skarżący z wykształcenia jest mechanikiem maszyn budowlanych, był zatrudniony na stanowisku mechanika, elektromechanika, robotnika magazynowego wykazując te fakty w karcie rejestracyjnej bezrobotnego. Skarżący pouczony też został m.in. o tym, w jakich sytuacjach następuje utrata statusu bezrobotnego.
Doświadczenie zawodowe predestynuje skarżącego do wykonywania pracy przedstawionej w ofercie. Kwalifikacje i wyuczony zawód mechanika maszyn, spawacza, konserwatora były nadto zgodne z oczekiwaniami Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...],zgłoszonymi w ofercie pracy na stanowisko pracownika do wykonywania robót budowlano-montażowych oraz robót pielęgnacyjnych zieleni. Pracodawca deklarował chęć zatrudnienia osób bezrobotnych.
W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego J. W. nie przedstawił jakichkolwiek dowodów świadczących, iż stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie zatrudnienia. Zakład Gospodarki Komunalnej mieści się na terenie[...], zatem łączny dojazd do miejsc wykonywania proponowanych prac nie przekroczy 3 godzin.
Posiadane przez skarżącego wykształcenie zawodowe uprawniało pracownika Urzędu Pracy do przedstawienia mu oferty zatrudnienia w ZGK w[...], gdyż w zgłoszeniu niniejszej oferty pracodawca wymagał wykształcenia zawodowego.
Wysokość deklarowanej płacy przez pracodawcę, nie narusza przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia (§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. Dz. U. Nr 171, poz. 1209).
W świetle art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny zostaje pozbawiony swego statusu bezrobotnego, jeśli odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Podkreślić należy, że przepis ten nie wymaga ponawiania ofert pracy składanych bezrobotnemu, wystarczy jednorazowa propozycja odpowiedniego zatrudnienia odrzucona przez bezrobotnego bez uzasadnionej przyczyny. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, zatem skonkretyzowanie w niej przytoczonego przepisu prawa było jak najbardziej zasadne. Skarżący miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy, o czym świadczy kierowana do niego korespondencja (k. 19 i 21 akt administracyjnych). Skarżący brał czynny udział w tym postępowaniu co potwierdza pismo strony z dnia [...] r. oraz [...] r. (k. 20 i 22 akt administracyjnych).
Za nietrafny należy uznać również zarzut skarżącego dotyczący nieprawidłowego przedstawienia odpowiedniej propozycji pracy. Zapisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewidują konieczności doręczania bezrobotnym ofert pracy w trybie przesyłki poleconej. Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.
Skarżący pismem przesłanym przesyłką poleconą został wezwany do urzędu pracy celem potwierdzenia gotowości do pracy, co potwierdzają akta administracyjne (k.13). Obecność strony w urzędzie pracy w dniu [...] r. i przedstawienie oferty pracy potwierdza w istocie pismo skarżącego z daty wpływu do PUP w [...] z dnia [...] r. (k. 18 akt administracyjnych) oraz notatki urzędowe sporządzone przez pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w [..] (k. 15 i k. 16 akt administracyjnych).
Reasumując w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz zebranych dowodów organy orzekające wydały decyzje zgodnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego.
W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.