Uzasadnienie
E. B. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Gminy Stargard Szczeciński Nr XXXII/291/2013 z dnia 25 października 2013 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Ośrodka Administracyjnego Szkół w Stargardzie Szczecińskim, którą to skargę organ gminy uznała za bezzasadną.
W skardze do Sądu, E. B. domagała się uchylenia kwestionowanej uchwały w całości oraz uznania obowiązku Gminy do zwrotu skarżącej kosztów przejazdu ucznia niepełnosprawnego oraz jego opiekuna, w osobie rodzica, do przedszkola integracyjnego, na zasadach określonych w umowie zawartej między Wójtem Gminy a rodzicami, według stawek wskazanych w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna, gdyż przedmiot kwestionowanej uchwały nie jest objęty kontrolą sprawowaną przez sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Z treści skargi i załączonych do sprawy niniejszej dokumentów wynika, że przedmiotem skargi E. B. jest uchwała Rady Gminy w Stargardzie Szczecińskim Nr XXXII/291/13 z dnia 25 października 2013 r. wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., 594) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej: "K.p.a.", na skutek rozpatrzenia skargi wniesionej do tego organu na działalność Kierownika Administracyjnego Szkół w trybie art. 227 K.p.a.
Nienależyte wykonywanie zadań przez kierownika gminnej jednostki organizacyjnej podległej organowi gminy nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.
Sprawa ta może być natomiast przedmiotem skargi określonej w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy (art. 229 pkt 3 K.p.a.). Załatwienie przez radę gminy skargi w tym trybie poprzez podjęcie stosownej uchwały, jest czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 K.p.a. informującą o sposobie załatwienia skargi, i nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2742/12, opubl. w Lex nr 1240721).
Sprawa będąca przedmiotem skargi do Sądu nie należy zatem do katalogu spraw zawartych w art. 3 P.p.s.a., podlegających kontroli sądu administracyjnego, co tym samym oznacza, że skarga ta jest niedopuszczalna w świetle art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Postanowienie o odrzuceniu skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pkt I postanowienia skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 wymienionej ustawy.