Uzasadnienie
B.M. - jako jedna z trzynastu skarżących - pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wywołanego wnioskiem B.M. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Zaskarżona decyzja została doręczona B.M. i Prezydentowi Miasta.
Do skargi, podpisanej osobiście przez skarżącą, załączone zostało pełnomocnictwo upoważniające S.S. do występowania w tej sprawie sądowej w imieniu B.M.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 października 2012 r. przedmiotowa skarga została rozdzielona na trzynaście skarg, wniesionych na odrębne decyzje organu odwoławczego. Skarga B.M. została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Sz 1104/12.
Następnie, Sąd pismem z dnia [...]r. zobowiązał S.S. do złożenia oświadczenia, czy spełnia wymagania wymienione w art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do działania w imieniu B.M. tj. czy jest adwokatem, radcą prawnym, bądź pozostaje ze skarżącą w stosunku pokrewieństwa lub przysposobienia, o którym mowa w tym przepisie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w tym postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącej.
Na skutek pisma reklamacyjnego Sądu z dnia [...] r., Urząd Pocztowy nadesłał duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, z którego wynika, że zobowiązanie Sądu, wyrażone w piśmie z dnia 10 grudnia 2012 r., zostało doręczone S.S. w dniu 20 grudnia 2012 r. Siedmiodniowy termin do wypełnienia tego zobowiązania, upływał S.S. w dniu 27 grudnia 2012 r. (czwartek). Jak wynika z akt sprawy, S.S. nie udzielił odpowiedzi na wyżej wymienione zobowiązanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Powyższy przepis wymienia zatem dwie grupy podmiotów mogących występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika procesowego: pełnomocników profesjonalnych (np. adwokat, radca prawny), a także pełnomocników, którym rola ta została przyznana z uwagi na stosunek procesowy lub rodzinny łączący osobę pełnomocnika ze stroną.
W niniejszej sprawie S.S., pomimo zobowiązania wyrażonego w piśmie Sądu z dnia [...] r., nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 powołanej ustawy.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że S.S. nie może działać w postępowaniu przed sądem administracyjnym jako pełnomocnik skarżącej. Podkreślić należy, że S.S. nie jest ani współskarżącym w sprawie B.M. o sygn. akt II SA/Sz 1104/12 (vide: zarządzenie o rozdzieleniu skarg, k. 2 akt sądowych), ani uczestnikiem postępowania, gdyż zaskarżona decyzja nie została mu doręczona. W konsekwencji, należy uznać, że skarżąca B.M. działa w niniejszej sprawie sądowej samodzielnie, a zatem pisma sądowe kierowane będą bezpośrednio do niej, z pominięciem ustanowionego pełnomocnika.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.