Uzasadnienie
J. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą usunięcie z działki o numerze ewidencyjnym [...] obręb W., gmina S. zgromadzonych odpadów w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji. Jednocześnie pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że odpady stanowią własność A. Z., z którą łączyła go umowa dzierżawy i która pomimo wielokrotnych wezwań nie usunęła odpadów z terenu działki. W ocenie skarżącego osobą zobowiązaną do usunięcia odpadów z działki jest A. Z., a wykonanie nałożonego przez Wójta Gminy S. obowiązku spowoduje powstanie kosztów, których ze względu na sytuację finansową nie jest w stanie ponieść.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. Lex Polonica nr 402376). Powyższe należy rozumieć jako konieczność spójnej argumentacji, popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu.
W tym miejscu zauważyć należy, że niewątpliwie obowiązek usunięcia odpadów wywołuje negatywne konsekwencje finansowe dla skarżącego. Jednakże, by możliwe było wydanie postanowienia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w powołanym przepisie. Tymczasem wnioskodawca, sformułował jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wywodząc, że nie jest w stanie ze względu na brak środków wykonać decyzji, bowiem dzierżawca – A. Z. nie wywiązała się z obowiązku zapłaty czynszu dzierżawnego i jej zadłużenie z tego tytułu wynosi [...] zł. Oprócz tego skarżący nie przytoczył, ani nie wykazał dowodami, iż znajduje się w takiej sytuacji, że wykonanie decyzji będzie skutkowało niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wskazał również, na czym znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki miałyby polegać.
W szczególności skarżący nie przedstawił dowodów potwierdzających jego trudną sytuację materialną, poziom uzyskiwanych dochodów, czy też dowodów odnoszących się do skutków jakie wykonanie decyzji miałoby wywołać.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący nie uargumentował dostatecznie swojego wniosku, jak również nie wskazał danych i materiałów źródłowych, które umożliwiłyby poczynienie ustaleń w omawianym zakresie.
Z tych względów orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.