Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. przyznano skarżącej M. N. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną.
Następnie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony radca prawny E. K. – M. Wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. N. oraz jednocześnie zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego kwotę [...] zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego udzielonego na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r.
W dniu [...] r., r.pr. E. K. – M. złożyła do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia [...] r. w sprawie [...] wraz z dowodem jej nadania do skarżącej, jednocześnie wnosząc o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 250 ustawy, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu, za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" powołanego rozporządzenia stanowi, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla radcy prawnego - wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 ust. 2 § 14 wyżej wymienionego rozporządzenia, tj. 120,00 zł. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (22%), czyli o kwotę 26, 40 zł. Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie wynoszą [...] zł.
W tej sytuacji orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.