Uzasadnienie
Pełnomocnik Spółki Akcyjnej K. z siedzibą w K. – radca prawny I.L., w dniu 17 października 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...(, w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Jednocześnie na rachunek Sądu została przelana kwota 100 zł, tytułem wpisu od skargi na opisaną powyżej decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie zaś do art. 221 tej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przy czym, uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu takiej opłaty lub wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Jak wynika z treści § 2 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów, w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, pobiera się wpis stały, który wynosi 500 złotych.
W rozpatrywanej sprawie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...(wniósł pełnomocnik skarżącej Spółki - radca prawny I.L. Wraz ze złożeniem skargi na rachunek Sądu uiszczono kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego, co oznacza, że wnoszone pismo nie zostało należycie opłacone.
Wobec tego, stosownie do przepisu art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.