Uzasadnienie
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M. O. z dnia [...], przyznał wnioskodawcy pomoc w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków i leczenie.
M. O. wniósł odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856), po rozpatrzeniu odwołania – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W dniu 3 lipca 2006r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynął wniosek M. O. "o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej decyzji ostatecznej z Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia [...]". W uzasadnieniu wniosku strona między innymi powołała się na art. "6,7,8,9,10,113,127 § 3 i 128Kpa".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym w oparciu o art. 134 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku M. O. o ponowne rozpatrzenie sprawy – stwierdziło niedopuszczalność tego wniosku.
Wyjaśniając powody tego rozstrzygnięcia Kolegium w uzasadnieniu postanowienia wskazało, że zgodnie z przepisami K.p.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy służy od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w pierwszej instancji (art. 127 § 3 Kpa) do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Decyzja z dnia [...] Nr [...] nie została wydana przez Kolegium w I instancji, lecz na skutek odwołania strony od decyzji OPS. Od tej decyzji służy stronie, zgodnie z pouczeniem, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Strona odwołała się już od decyzji organu I instancji, zatem dalsze odwołanie (a także wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) od decyzji Kolegium jest niedopuszczalny.
M. O. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie domagając się jego uchylenia, a także wnosząc o uchylenie decyzji OPS z dnia [...] Nr [...] oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia [...] otrzymanych [...] i [...].
Z uzasadnienia tej skargi wynika, że skarżący podniósł w niej zarzuty skierowane przeciwko decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zarzuty skierowane przeciwko postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] będącemu przedmiotem niniejszej sprawy sądowo – administracyjnej.
Z uzasadnienia skargi wynika także, że w odniesieniu do tego postanowienia skarżący podniósł zarzut naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 35 § 3 Kpa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Treść uzasadnienia skargi, w którym skarżący między innymi powołuje się na swoją nieznajomość przepisów prawa, obliguje Sąd do szerszego wyjaśnienia, na wstępie niniejszych motywów, zakresu i kompetencji sądu administracyjnego.
Mianowicie, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, której dokonują pod względem zgodności z prawem.
Granice tej kontroli określa art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) który stanowi, że "sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podniesioną podstawą prawną".
Z przepisu tego wynika, że sąd ma obowiązek rozpatrzenia zgodności z prawem materialnym i procesowym zaskarżonego aktu administracyjnego i uwzględnienia na korzyść strony wszystkich dostrzeżonych, istotnych naruszeń prawa, nawet jeżeli nie były podniesione w skardze.
Przedmiotem sprawy sądowo – administracyjnej zarejestrowanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie pod sygnaturą II SA/Sz 1227/06 jest wskazane w skardze M. O. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] i tylko to postanowienie mogło być w sprawie o tej sygnaturze poddane kontroli sądu w niniejszym postępowaniu.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] jako akt administracyjny kończący postępowanie i podlegający odrębnemu zaskarżeniu nie mogła być zatem przedmiotem kontroli sadowej w postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na postanowienie z dnia [...], zwłaszcza, że faktem znanym sądowi z urzędu jest, że powyższa decyzja ostateczna została zaskarżona przez M. O. do Sądu, a postępowanie wywołane tą skargą zostało prawomocnie zakończone postanowieniem z dnia [...].
Z tego powodu zarzuty i wywody skargi odnoszące się do wskazanej wyżej decyzji z dnia [...] są bezprzedmiotowe na etapie badania zgodności z prawem postanowienia z dnia [...].
Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy podkreślić, że istotnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosek M. O. z dnia [...] (data wpływu do organu) rozpatrzyło w dniu [...], co przekracza zakreślony w art. 35 § 3 Kpa termin miesiąca dla załatwienia nieskomplikowanej sprawy. Okoliczność ta jednak nie miała żadnego wpływu na wynik sprawy, bowiem trudno wyobrazić sobie sytuację, że Kolegium wydałoby akt innego rodzaju i innej treści, gdyby orzekało w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie nie przekraczającym miesiąca.
Tak więc uchybienie to, jako nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy (rozumianej jako sprawa zainicjowana wnioskiem strony z dnia [...] "o ponowne rozpatrzenie sprawy") nie mogło prowadzić do uwzględnienia skargi, stosownie bowiem do art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" P.p.s.a., Sąd uchyla zaskarżony akt (decyzję lub postanowienie) w przypadku naruszenia przepisu postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku, prawa nie narusza.
Zgodnie z obowiązującą w procedurze administracyjnej zasadą dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.) od decyzji organu I instancji stronie przysługuje odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 K.p.a.)
Decyzja (postanowienie) organu II instancji wydane po rozpatrzeniu odwołania (zażalenia) stają się aktami ostatecznymi, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Od decyzji (postanowienia) wydanych w takiej sytuacji procesowej przez organ II instancji nie przysługuje środek prawny w postaci wniosku "o ponowne rozpatrzenie sprawy", o którym stanowi art. 127 § 3 K.p.a. Przepis tego paragrafu odnosi się wyłącznie do takich sytuacji procesowych, przewidzianych prawem, kiedy samorządowe kolegium odwoławcze rozstrzyga jak organ I instancji (jak np. w sytuacji określonej w art. 157 § 1 K.p.a., kiedy to orzeka w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji) która to sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.
Dlatego zaskarżone postanowienie znajduje swoje oparcie w art. 134 K.p.a., który zastosowanie ma zarówno do odwołania, jak i do wniosku określonego w art. 127 § 3 K.p.a.
Z tych względów należało oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.