Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 9 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 113/13

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska przewodniczący
Sędzia NSA Stefan Kłosowski
Sędzia NSA Iwona Tomaszewska sprawozdawca
Anita Jałoszyńska protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r.
Sprawa
sprawy ze skargi B. S. i T. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.

Uzasadnienie

Wnioskiem złożonym w dniu [...] r. B. i T. S. zwrócili się do Prezydenta Miasta o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych o dwóch lokalach mieszkalnych wraz z zagospodarowaniem terenu w zakresie: zewnętrznych instalacji (sieci osiedlowych), zjazdu z ulicy [...] (działka nr [...]), wewnętrznego układu komunikacyjnego z miejscami postojowymi, murów oporowych na działce nr [...] przy ul. [...] We wniosku tym zwrócili się również o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie przedmiotowego postępowania.

Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] r.

Nr [...] na podstawie art. 149 § 3 Kpa w związku z art. 148 ustawy Kpa, po rozpatrzeniu wniosku B. i T. S., odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...]r. o pozwoleniu na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że w dniu [...] r. B. i T. S. zwrócili się do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Nr [...] o pozwoleniu na budowę [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych o dwóch lokalach mieszkalnych wraz z zagospodarowaniem terenu. Wnioskodawcy powołali się na przepis art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując, że bez własnej winy nie brali udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym przedmiotową decyzją. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wnioskodawcy podali, że dopiero w dniu [...] r., tj. na posiedzeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SAB/Sz 29/12), w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę dowiedzieli się, że złożone przez nich wnioski z dnia [...] r. i z dnia [...] r. nie są, jak sądzili, wnioskami o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...] r.

Zdaniem organu, powyższe twierdzenie nie znajduje uzasadnienia w dokumentach sprawy, ponieważ oba wnioski nie były wnioskami o wznowienie postępowania, o czym, jak wynika z akt sprawy B. i T. S. byli wielokrotnie informowani.

O wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...] dowiedzieli dnia [...] r., czyli z chwilą otrzymania z Wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej pisemnej informacji o powyższym fakcie.

Postanowieniem z dnia [...] r. odmówiono stronie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania (wniosek z dnia [...] r.).

Zgodnie z art. 148 Kpa podanie o wznowienie wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

W ocenie organu, w świetle powyższych faktów, przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania jest bezzasadny, gdyż ustawowy termin do wniesienia pisma o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 §1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), określony w art. 148 § 2 Kpa, nie został zachowany.

B. i T. S. zażalili się na powyższe postanowienie.

Żalący się podnieśli, że nie może być mowy o uchybieniu terminu z ich winy, bowiem Prezydent Miasta, przy całkowitym pominięciu ich słusznego interesu, uchylał się od zweryfikowania decyzji nr [...], nawet w świetle decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2011 r., potwierdzających ich status strony w postępowaniu o wydanie decyzji nr [...]. Organ nie dostosował się do obowiązujących w postępowaniach administracyjnych regulacji prawnych, a mimo to w skarżonych postanowieniach z dnia [...] r. bezpodstawnie zarzucił im niedopełnienie obowiązków, o których nigdy ich wcześniej nie pouczył. Organ nie może się bronić biernością strony, bowiem to organ administracji ma czuwać by strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa (wyrok NSA sygn. akt II SA/Łd 1080/99 z dnia 12.06.2001 r.).

Skarżący zarzucili organowi I instancji naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 i art. 61 Kpa twierdząc, że organ powiatowy nie poinformował zainteresowanych o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania w pismach kierowanych do skarżących, zaś swoje stanowisko wyrażał zawsze w zwykłych pismach, na które nie służyło zażalenie. Dopiero w skarżonych postanowieniach organ ujawnił obowiązujące terminy i regulacje prawne dotyczące wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt II SAB/Sz 29/12 wskazał na dwojakość przesłanek zawartych we wniosku z dnia [...]r. wymagających tym samym doprecyzowania żądania. Prezydent Miasta tego obowiązku nie dopełnił. Zdaniem skarżących, organ, który już w okresie 15 miesięcy tj. od czasu wydania w [...] r. decyzji nr [...] winien był wznowić kwestionowane postępowanie i przeprowadzić weryfikację przedmiotowej decyzji z uwzględnieniem ich interesów prawnych podległych równorzędnej ochronie. Powyższe fakty bezsprzecznie potwierdzają zasadność przywrócenia terminu i wznowienia postępowania poprzedzającego wydanie decyzji nr [...].

Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia B. S. i T. S., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Na wstępie uzasadnienia organ odwoławczy podał, że postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta odmówił wnioskodawcom przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Na postanowienie organu I instancji B. i T. S. wnieśli zażalenie. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta Postanowienie to jest ostateczne.

Następnie Wojewoda wskazał, że złożenie podania o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, które powinno zakończyć się załatwieniem sprawy w trybie, przewidzianym w art. 149 Kpa, tj. wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania albo wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Wydanie postanowienia w kwestii wznowienia postępowania jest załatwieniem sprawy w rozumieniu art. 35 Kpa, polegającym na wstępnym rozpatrzeniu wniosku, zawartego w podaniu o wznowienie postępowania. Zatem należało załatwić sprawę wniosku B. i T. S. w formie określonej w art. 149 Kpa, tj. wydać postanowienie o wznowieniu postępowania bądź odmówić wznowienia postępowania w przypadku braku przesłanek przedmiotowych lub podmiotowych do wznowienia postępowania. Zdaniem organu, postępowanie organu I instancji i postępowanie odwoławcze, wykazało, że w sprawie należało odmówić wznowienia postępowania w sprawie decyzji Prezydenta Miasta Nr [...].

Podstawy do odmowy wznowienia postępowania mogą wynikać z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Przyczyny podmiotowe odmowy wznowienia postępowania to złożenie żądania przez osobę niebędącą stroną lub złożenie go przez osobę nieposiadającą zdolności do czynności prawnych bez udziału przedstawiciela ustawowego. W rozpatrywanym przypadku wniosek o wznowienie postępowania został złożony z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, tj. brak udziału strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. W przypadku oparcia żądania wznowienia postępowania na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, organ nie bada przesłanek podmiotowych wznowienia postępowania. Ocena, czy składający wniosek o wznowienie postępowania powinien być uznany za stronę postępowania może być dokonane dopiero po wznowieniu postępowania. Ocena przyczyn wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, dokonana przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna.

Z uwagi na powyższe organ nie rozważał przesłanek podmiotowych wznowienia postępowania w zakresie posiadania przez skarżących przymiotu strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Prezydenta Miasta o pozwoleniu na budowę Nr [...] będącą przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania.

Natomiast przyczyny przedmiotowe odmowy wznowienia postępowania to złożenie żądania po upływie terminu, gdy termin nie został przywrócony, dotyczy to w istocie tylko art. 145 § 1 pkt 4 Kpa (tak jak w rozpatrywanym wniosku) i art. 145 a Kpa, gdy sprawa nie była rozstrzygnięta w formie decyzji lub postanowienia zaskarżalnego, gdy decyzja była nieostateczna (odpowiednio postanowienie), gdy podniesiono inne zarzuty niż określone w art. 145 Kpa i 145 a Kpa.

Przepisy Kpa określają ściśle terminy do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W przypadku żądania B. i T. S. opartego na art. 145 § 1 pkt 4 Kpa zastosowanie znajdzie przepis z art. 148 § 2 Kpa.

Jak wskazano w części faktycznej uzasadnienia, postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta odmówił wnioskodawcom przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Postanowienie organu I instancji zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody z dnia [...] r., które jest ostateczne. Oznacza to, że T. i B. S. złożyli wniosek z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 Kpa. Termin ten nie został przywrócony na wniosek zainteresowanych. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego go, wyrażonym w wyroku z dnia 8.07.1999 r. sygn. I SA 1611/98 w braku podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, odmawia się wznowienia postępowania. Podobne stanowisko wyrazili M. Jaśkowska i A. Wróbel, zdaniem których, przyczyny przedmiotowe odmowy wznowienia postępowania to: złożenie żądania po ustaniu terminu, gdy termin nie został przywrócony - M. Jaśkowska i A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005 r., str. 885. Dlatego też, zdaniem organu, z powodu uchybienia przez odwołujących się terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie i braku przywrócenia tegoż terminu, należało odmówić wznowienia postępowania w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...].

Ponadto, odnośnie zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 6, art. 7, art. 8 i a Kpa poprzez niewystarczające informowanie skarżących o przysługujących im środkach prawnych wobec ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, organ wyjaśnił, że nieznajomość prawa nie być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu i wskazał na treść niepublikowanego wyroku NSA z dnia 29 sierpnia 1997 r. sygn. akt III SA 101/96), jak również "przeoczenie" wynikające ze słabej znajomości procedury (wyrok NSA z dnia 8 maja 2001 r. sygn. V SA 1150/00) Organ podkreślił, że powyższe zarzuty były przedmiotem wnikliwej oceny w postępowaniu dotyczącym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 61 Kpa organ odwoławczy wskazał, że, w przypadku przesłanki wznowienia postępowania wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, organ nie może prowadzić postępowania z urzędu (por. wyrok NSA w składzie 7 sędziów z dnia 15.11.1999 r. sygn. FSA 1/99).

Natomiast podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego przy wydawaniu decyzji ostatecznej Nr [...], mogą być ocenione wyłącznie w fazie właściwej postępowania wznowieniowego, tj. po wznowieniu postępowania. Natomiast w tej sprawie odmawia się wznowienia postępowania z przyczyn formalnych, wynikających z przepisów Kpa. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ bada wyłącznie przesłanki podmiotowe i przedmiotowe wznowienia postępowania. Zatem na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

Na postanowienie Wojewody rozstrzygające o odmownie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] B. i T. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

W skardze skarżący wnieśli o:

  1. - nakazanie organowi wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] wraz z przywróceniem terminu, któremu nie uchybili oraz o uznanie, że z dniem doręczenia im pisma Wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej UM z dnia [...] r. informującego o wydaniu decyzji nr [...] rozpoczął bieg miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynikającego z art. 148 § 2 Kpa. Wniosek taki złożyli pismem z dnia [...] r. tj. w zakreślonym przez ustawodawcę miesięcznym terminie.
  2. - stwierdzenie naruszenia przez organy I i II instancji w trakcie postępowania dotyczącego decyzji nr [...] art. 7 w związku z art. 10, 28, 61 § 2 Kpa oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 28 pkt 2 i 4 Prawa budowlanego, pominięcia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] " oraz naruszenia art. 32 pkt. 1 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu skargi B. i T. S. wskazali, że ich formalny wniosek z dnia [...] r., doręczony Prezydentowi Miasta przed upływem 7 dni od wyroku z dnia 4 lipca 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II SA /Sz 29/12, spełnia przesłankę warunkującą przywrócenie terminu. Zdaniem skarżących to w dniu [...] r. ustała przeszkoda - wynikająca z ich niewiedzy, utrwalanej przez trzy lata brakiem jakichkolwiek wskazań i pouczeń organu administracji. WSA rozpatrując skargę na bezczynność organu, orzekł, że kierowane do Prezydenta Miasta, powyżej opisane wnioski, nie były "formalnym" wnioskiem o wznowienie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji nr [...] Jednocześnie Sąd potwierdził dwojakość przesłanek zawartych we wniosku z dnia [...] r. Prezydent Miasta fakt ten pominął i nie wyjaśnił przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania administracyjnego. Brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania potwierdza również fakt, że Prezydent Miasta w trakcie postępowania nie uznał ich za stronę, co uniemożliwiło im skorzystanie z praw należnych stronom w przedmiocie wznowienia postępowania.

Tak jednostronne i trwające przez trzy lata stanowisko Prezydenta stanowiło niezależną od nich przeszkodę, niemożliwą w tych warunkach do przezwyciężenia. Wnioski z [...] r. i z [...] r. winny były już skutkować wznowieniem tego postępowania.

W ocenie strony, formalny (w świetle wyroku z dnia 4.07.2012 r. WSA w Szczecinie) wniosek o wznowienie postępowania wraz z prośbą (z ostrożności) o przywrócenie terminu złożyli przed upływem 7 dni od ustania - trwającej od trzech lat - przeszkody. W konsekwencji za zasadny należy również uznać wniosek o wznowienie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] r., która zapadła bez poszanowania ich interesu jako właścicieli działki nr [...] bezpośrednio graniczącej z inwestycją i z jawnym naruszeniem art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, art. 28 pkt 2 i 4 Prawa budowlanego i art. 28 Kpa.

Zdaniem skarżących, w świetle powyższego niezbędne jest wznowienie postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji nr[...], w którym to postępowaniu, mimo bezsprzecznych praw strony nie brali - bez własnej winy - udziału.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie.

W piśmie z dnia [...] r. skarżący ponowili zarzuty i argumenty zgłoszone wcześniej w ich skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej jako "P.p.s.a.".

Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd, dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu (postanowienia) ma nie tylko prawo, ale i obowiązek uwzględnić okoliczności niepowołane w skardze, lecz mające wpływ na tę ocenę. Natomiast rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę.

Przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie jest postanowienie Wojewody wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę piętnastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych o dwóch lokalach mieszkalnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] na działkach nr [...]

W granicach tej sprawy, Sąd dokonał wyłącznie kontroli legalności powyższego postanowienia, dlatego też rozważaniom i ocenie Sądu nie podlegały przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, ani też merytoryczne zarzuty względem ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Tak samo Sąd nie oceniał w tym postępowaniu działań organów w zakresie przyznania skarżącym statusu strony w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę.

W wyniku sądowej kontroli, Sąd stwierdził, że skarga B. S. i T. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Wznowienie postępowania administracyjnego jest to szczególny rodzaj procedury umożliwiającej, w przypadkach prawem przewidzianych (art. 145 § 1 i art. 145a § 1 Kpa), wzruszenie ostatecznych indywidualnych aktów z zakresu administracji publicznej i składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych, co - w przypadku wznowienia postępowania na żądanie strony - oznacza badanie, czy inicjatywa w sprawie wznowienia postępowania pochodzi od osoby mającej czynną legitymację procesową, czy wniosek złożono z zachowaniem terminów określonych w art. 148 i art. 145 a § 2 Kpa, a także, czy wskazano przyczynę wznowienia postępowania z ustawowego katalogu ujętego w art. 145 § 1 i art. 145 a § 1 Kpa.

W sytuacji gdy wstępne postępowanie wyjaśniające w sprawie wniosku o wznowienie postępowania wykaże, że żądanie wznowienia postępowania pochodzi bezspornie od osoby nie mającej (nie mogącej mieć) przymiotu strony w danym postępowaniu, albo że wniosek został złożony po upływie ustawowych terminów, albo że wnioskodawca nie podał ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, właściwy organ odmawia wznowienia postępowania administracyjnego (art. 149 § 3 Kpa). W innym przypadku (gdy nie zaistnieje żadna z przyczyn warunkujących odmowę) organ wznawia postępowanie administracyjne w drodze postanowienia (art. 149 § 1 Kpa), które dopiero stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 Kpa).

Podstawą odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę jest fakt wniesienia przez skarżących podania o wznowienie tego postępowania po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 148 § 1 Kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2).

Jak wynika z akt, skarżący dowiedzieli się o spornej decyzji w dniu [...]r., co sami potwierdzili i jest to okoliczność niekwestionowana w tej sprawie.

Podanie o wznowienie postępowania dotyczącego tej decyzji skarżący wnieśli natomiast w dniu [...] r., czyli po upływie miesięcznego terminu przewidzianego w procedurze administracyjnej. Jednocześnie z wnioskiem skarżący wnieśli o przywrócenie uchybionego terminu.

Wyjaśnić należy, że argumenty uzasadniające żądanie przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania były przedmiotem rozważań organów w odrębnym postępowaniu, zakończonym ostatecznym postanowieniem z dnia [...] r. Nr[...], którym Wojewoda odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Nr [...]

W tym postępowaniu rozpatrywane są wyłącznie przesłanki warunkujące możliwość wszczęcia postępowania wznowieniowego w sprawie decyzji Nr [...], o których mowa w przepisach i tylko te podlegały rozważaniom Sądu.

Jak prawidłowo podkreślił organ II instancji w tym postępowaniu, konsekwencją powyższego postanowienia jest ustalenie, że podanie B. i T. S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę (złożone w dniu [...]r.) zostało wniesione z uchybieniem miesięcznego terminu liczonego od momentu dowiedzenia się przez stronę o decyzji organu objętej wnioskiem o wznowienie.

Z kolei wobec ustalenia faktu wniesienia przedmiotowego podania po terminie (a termin ten nie został przywrócony), organ nie miał innej możliwości prawnej jak tylko odmówić wznowienia postępowania w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 3 Kpa.

Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie jest prawidłowe pod względem prawnym.

W kwestii stanowiska strony, że skoro wniosek z [...] r. zawiera zarzuty dotyczące żądania wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, to nie uchybili terminowi do wniesienia podania o wznowienie postępowania, Sąd stwierdził, że nie znajduje ono oparcia w materiale sprawy. Przede wszystkim z akt wynika, że organ I instancji informował skarżących, iż nie prowadzi postępowania wznowieniowego w stosunku do decyzji z [...] r. Organ I instancji jednoznacznie uznał wniosek skarżących z dnia [...] r. jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...]r.

Ponadto taką ocenę wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 4 lipca 2012 r. oddalającego skargę B.i T. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Sąd wskazał między innymi w uzasadnieniu, że w swoim wniosku z dnia [...]r. B. S. i T. S. zawarli jednoznaczne żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Nr[...].

Dokonana w wyroku Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. ocena prawna wniosku skarżących z dnia [...] r. jest wiążąca dla organów i Sądu w tym składzie.

Dlatego też zarzuty skarżących odnośnie nierozpoznania tego wniosku, jako właściwego wniosku o wznowienie postępowania, nie mogły być skutecznie podnoszone w tym postępowaniu. Nie można było uznać, że wniosek ten – jako podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Nr [...], o której skarżący dowiedzieli się w dniu [...] r., został złożony w ustawowym terminie. Jedynym wnioskiem inicjujący postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Nr [...], obligującym organ do wszczęcia wstępnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie - był wniosek skarżących z dnia [...] r. i tego wniosku dotyczy przedmiotowe postępowanie zakończone zaskarżonym postanowieniem.

W ocenie Sądu, organy obu instancji, dokonując ustalenia dopuszczalności wznowienia postępowania w tej sprawie w oparciu o wniosek skarżących z [...] r., zasadnie przyjęły, że z przyczyn formalnych (uchybienie terminu), przedmiotowy wniosek nie mógł skutkować wszczęciem właściwego postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Nr [...].

W konsekwencji poczynionych ustaleń prawidłowym i koniecznym działaniem organu było wydanie postanowienia o charakterze procesowym o odmowie wznowienia postępowania.

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jak i postanowienie je poprzedzające są zgodne z przepisami prawa.

W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 1 lipca 2013 r., dokument z 27 lutego 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.