Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]r. Nr [...] po wznowieniu na wniosek R. S. postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, uchyliło w całości swoją decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]r. i przyznało R. S. dodatek mieszkaniowy na okres [...] miesięcy od dnia [...]r. do dnia [...]r.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium powołało się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. – sygn. akt P 4/05, zgodnie z którym art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W wyroku tym Trybunał orzekł również o niezgodności § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Kolegium uznając, że własna decyzja tego organu z dnia [...]r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]r. w przedmiocie przyznania R. S. dodatku mieszkaniowego zostały oparte o niekonstytucyjne podstawy prawne, po wznowieniu postępowania uchyliło decyzje obu instancji oraz przyznało R. S. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł na okres [...] miesięcy.
R. S. pouczony w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie, pismem z dnia [...]r. wywiódł skargę do Sądu domagając się uchylenia decyzji Kolegium oraz przyznania kwoty pieniężnej równoważącej opłatę za 30kWh za brak ciepłej wody. Według obliczeń skarżącego, dodatek mieszkaniowy za okres od [...] r. do dnia [...]. winien wynosić [...] zł miesięcznie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych rozstrzygnięć.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Sąd uwzględnił skargę, jednakże z innych przyczyn aniżeli w niej wskazane.
W decyzji z dnia [...]r., która zapadła w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego na wniosek strony na podstawie art. 145a § 1 Kpa w pierwszej instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na skutek ewidentnej pomyłki włączyło do zaskarżonej decyzji ostatnią stronę rozstrzygnięcia kończącego inną sprawę (przy zachowaniu tożsamości stron). Skutkiem tego było nieadekwatne do stanu sprawy pouczenie R. S, że decyzja ta jest ostateczna oraz że przysługuje skarżącemu prawo wniesienia za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji.
R. S. zgodnie z zawartym pouczeniem wniósł skargę do Sądu domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 15 Kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zasada ta odnosi się do rozstrzygnięć wydawanych w trybie zwykłym jak i do tych, które wydawane są w trybach nadzwyczajnych i wyraża regułę, że wszystkie decyzje nieostateczne mogą być na wniosek uprawnionej osoby zaskarżane do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem który wydał zaskarżoną decyzję. Od zasady dwuinstancyjności Kodeks postępowania administracyjnego wprowadził wyjątki, z których jeden dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze. Od decyzji wydawanych przez kolegium nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3). Pouczenie w tej materii winna zawierać, zgodnie z art. 107 § 1 Kpa, każda decyzja, od której przysługuje prawo niesienia odwołania (złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).
Skarga wniesiona do Sądu bez wyczerpania środków odwoławczych podlega odrzuceniu, jednakże zgodnie z art. 112 Kpa, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
W tej sytuacji wyłącznie ze względu na to, że skarżący nie może ponosić ujemnych konsekwencji braku staranności organu, który wydał zaskarżoną decyzję, Sąd zaskarżoną decyzje uchylił, by strona miała możliwość dochodzenia swoich praw w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami)orzekł jak pkt I sentencji.. W przedmiocie wykonania decyzji (pkt II sentencji wyroku), Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy.