Uzasadnienie
R. S. w dniu [...] w sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia [...] Sąd ustanowił skarżącemu adwokata.
Nieprawomocnym wyrokiem z dnia [...] Sąd oddalił skargę. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego na jego wniosek w dniu [...].
R. S. w dniu [...] poinformował Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi P. K. i jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.
Pełnomocnik skarżącego adwokat P. K. w dniu [...] złożył sporządzoną w dniu [...] opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia [...] doręczonym stronie w dniu [...], Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Ponadto doręczono stronie odpis wyroku z uzasadnieniem z pouczeniem, że doręczenie nie następuje w trybie art. 142 § 2 P.p.s.a. i art. 177 § 1 P.p.s.a.
W dniu R. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Tego samego dnia złożył też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.- dalej P.p.s.a.- prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Prawo pomocy realizowane jest poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (w zakresie całkowitym lub częściowym) oraz poprzez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).
Przepis ten wiąże się z przepisem art. 244 § 2 P.,p.s.a., w myśl którego ustanowienie adwokata, radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi czy radcy prawnemu.
W ocenie Sądu udzielenie adwokatowi pełnomocnictwa przez stronę, która uzyskała prawo pomocy stanowi dopełnienie warunków wskazanych w ustawie do podjęcia w jej imieniu działań przez fachowego pełnomocnika. Tak ustanowiony pełnomocnik działa na rzecz strony aż do prawomocnego zakończenia postępowania, jak również w postępowaniu egzekucyjnym (art. 243 § 2 P.p.s.a.).
Taki stan umocowania zmieniony może być wyłączne wówczas, gdy strona pełnomocnictwo to cofnie, lub gdy Sąd orzeknie zgodnie z art. 249 P.p.s.a.
Podnieść też należy, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują uprawienia strony do wielokrotnego składania wniosku o prawo pomocy w sytuacji gdy strona niezadowolona z działania dotychczasowego pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy wypowiedziała temu pełnomocnikowi udzielone wcześniej pełnomocnictwo.
Taki stan faktyczny zaistniał w niniejszej sprawie, a zatem brak było podstaw do uwzględnienia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy – ustanowienie adwokata.
Wypowiedzenie pełnomocnictwa jest równoznaczne z rezygnacją strony z pomocy adwokata ustanowionego na zasadzie prawa pomocy. Konsekwencją zaś tej rezygnacji jest to, że strona na dalszym etapie postępowania działa samodzielnie i może korzystać z pomocy pełnomocnika ustanowionego z wyboru.
Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w postanowieniu.