Uzasadnienie
D. S. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. R.S., pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania Niepełnosprawności stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół Niepełnosprawności w dniu[..]. nr[...].
W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej r.pr. M. M. oświadczyła iż, działając jako pełnomocnik z urzędu skarżącego D. S., na wniosek matki skarżącego M. R.- S., cofa skargę na postanowienie Wojewódzkiego zespołu do Spraw Orzekania Niepełnosprawności z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
Wobec cofnięcia skargi i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą D. S. umorzyć.