Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2014 r. odrzucił, wniesioną po terminie, skargę W.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 września 2014 r. wydaną w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu.
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 21 stycznia 2015 r. skarżący zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata. We wniosku (formularzu PPF) skarżący oświadczył, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i kosztów pełnomocnika bez uszczerbku dla siebie. Jest osobą bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiada mieszkanie o powierzchni 27, 9 m2. Nie posiada innych nieruchomości, ani cennych ruchomości, żadnych papierów wartościowych, ani akcji w spółkach kapitałowych. Skarżący oświadczył nadto, że posiada oszczędności w wysokości [...] zł. W grudniu 2014 r. uzyskał dochód ze sprzedaży telefonu w wysokości [...] zł. Do wniosku załączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy, jako odstępstwo od tej zasady, stanowiące przerzucenie obowiązku ponoszenia tych kosztów z osoby inicjującej postępowanie sądowe we własnym imieniu na ogół społeczeństwa w formie podatków, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 P.p.s.a. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie skarżącej.
Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, dokonał analizy sytuacji finansowej, materialnej, bytowej skarżącego, w wyniku której uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść w całości kosztów sądowych, jak i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W ocenie Sądu, aktualny posiadany przez skarżącego od 14 listopada 2014 r. status bezrobotnego świadczy o jego trudnej sytuacji bytowej. Na taką ocenę nie ma wpływu fakt posiadania [...] zł oszczędności, albowiem wiadomym jest, że w sytuacji braku pracy są one niezbędnym zabezpieczeniem dla skarżącego. Sąd wziął pod uwagę też miesięczne powszechnie znane koszty utrzymania osoby dorosłej i mieszkania, takie jak koszty zakupu podstawowych artykułów żywnościowych i przemysłowych (np. środki czystości, ubrania itp.), opłaty za media, które są - w aktualnych realiach - znacznym obciążeniem finansowym dla budżetu domowego.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., osoba fizyczna może domagać się przyznania pomocy w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał za zasadne przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o czym orzekł na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.