Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę D. J. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W dniu 16 kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał stronie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Następnie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat K. T. W dniu 1 lipca 2015 r. pełnomocnik złożył w Sądzie skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Równocześnie w skardze pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w żadnej części.
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o przywróceniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Ustanowiony adwokat zwrócił się również do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie z prośbą o wyznaczenie pełnomocnika mającego siedzibę zawodową w Warszawie celem reprezentowania Go na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wykonaniu powyższego Dziekan Okręgowej Rady w Warszawie wyznaczył adwokata M. I. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W sprawach w których skarga kasacyjna została wniesiona od dnia [...] r. zastosowanie ma obowiązujące od [...] r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50% stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
W niniejszej sprawie pełnomocnik, który nie prowadził sprawy w I instancji sporządził skargę kasacyjną oraz nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie więc z powołanymi przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść 180 zł (75% z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 23%, co łącznie daje kwotę 221,40 zł.
Mając powyższe na uwadze należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami na zasadzie wyżej powołanych przepisów.