Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania G. N., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Wójta P. z dnia [...] r.
Nr [...] odmawiająca przyznania G. N. pomocy w postaci zasiłku stałego i opłacania składek zdrowotnych, z powodu przekroczenia kryterium dochodowego.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż G. N. (ur. [...]r.) od 2006r. przebywał w Szpitalu w [...]. Obecnie przebywa na leczeniu w.Szpitalu w K. Posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności na stałe. W trakcie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalono, że rodzina G. N. składa się obecnie z siedmiu osób: ojciec, siostra, szwagier i troje siostrzeńców.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy zasiłek stały przysługuje: pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Kryterium dochodowe dla osoby w rodzinie wynosi [...] zł.
Dochód rodziny strony wynosi [...] zł., co daje [...] zł. na osobę w rodzinie. Na dochód składają się: emerytura ojca – [...] zł., wynagrodzenie szwagra za granicą- [...] zł.
Zgodnie z przepisami art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku łub w przypadku utraty dochodu - z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania.
Jak z powyższego wynika kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, dające podstawę do przyznania pomocy, zostało przekroczone, w związku z czym brak jest podstawy prawnej do przyznania stronie zasiłku stałego.
Powyższą decyzję G. N. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając organom obu instancji błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie art. 107 ustawy o pomocy społecznej, a także art. 10 K.p.a.
Skarżący oświadczył, iż nie jest na utrzymaniu członków rodziny, nie zamieszkuje z nimi, i nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z ojcem, szwagrem i innymi członkami rodziny, wskazanymi w decyzji.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji zasadnie przyjął, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ojcem, siostrą, szwagrem i trojgiem siostrzeńców, a w tej sytuacji uzyskiwane przez rodzinę dochody w przeliczeniu na osobę przekroczyły kryterium dochodowe, uprawniające do przyznania wnioskowanego świadczenia.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu prawa oraz trafności jego wykładni. Uwzględnienie skargi, skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, jak również gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Dodać należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Analizując zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem, a także podniesione w skardze zarzuty i ich argumentację, Sąd doszedł do przekonania, iż zasługują one na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały bowiem wydane z rażącym naruszeniem art. 7, 8, 9, 10 i 77 § 1 i art. 107 K.p.a., mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Organy obu instancji nie wskazały żadnych przesłanek ani dowodów na podstawie których przyjęły, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pozostałymi wskazanymi w decyzji osobami.
Stwierdzenie to pozostaje zresztą w sprzeczności z zawartym w tejże decyzji ustaleniem, iż skarżący (który nie jest ubezwłasnowolniony) od kilku lat przebywa w szpitalach dla nerwowo i psychicznie chorych.
W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący szczegółowo opisał swą sytuację.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze jednak ani słowem nie nawiązało do jego twierdzeń i stanowiska w tej sprawie.
Poza tym organy nie przedstawiły też sposobu wyliczenia dochodu na osobę w rodzinie.
Z akt wynika, że dochód szwagra wynoszący [...] zł to nie był dochód miesięczny lecz z kilku miesięcy. Sumowanie tego dochodu z miesięcznym dochodem (emeryturą) ojca stanowi ewidentne naruszenie zasad obliczania dochodu wskazanych w przepisach ustawy o pomocy społecznej.
Zauważyć należy, iż wskazany w decyzji szwagier i niepracująca siostra ubiegającego się o świadczenie wraz z trójką dzieci, stanowią odrębną rodzinę, nie zobowiązaną do świadczeń na jego rzecz. Okoliczność, że udzielają mu pomocy finansowej i rzeczowej w obecnej sytuacji, nie uprawnia do przyjęcia tezy, iż prowadzą z nim wspólne gospodarstwo domowe.
Powyższe rażące uchybienie miało ewidentny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, wobec czego należało, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Wskazania do ponownego rozpoznania sprawy wynikają z przedstawionych wyżej uwag.