Uzasadnienie
L. K. pismem z dnia 4 września 2017 r. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] wydaną w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego wolnostojącego budynku garażowego dwustanowiskowego, przy ul. [...] w W., nr dz. [...], gm. D. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 2 października 2017 r., skarżąca cofnęła swoją skargę na ww. decyzję uzasadniając, że skarga stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – j.t. ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które to orzeczenie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie L. K. pismem z dnia 2 października 2017 r. cofnęła swoją skargę na opisaną powyżej decyzję. Dokonana przez skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości Sądu. Brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw.
z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie.