Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Gmina [...] skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] polegającą na obciążeniu Gminy [...] – Ośrodka Pomocy Społecznej kosztami pobytu A.S. w Domu dla Matek z Małoletnimi Dziećmi i Kobiet w Ciąży w [...].
W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, iż decyzją z dnia [...] r. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...] skierowało A.S. wraz z małoletnimi dziećmi do ośrodka wsparcia – Domu dla Matek z Małoletnimi Dziećmi i Kobiet w Ciąży w [...] od dnia [...] r. do dnia ustania przyczyn uzasadniających skierowanie do domu, nie dłużej niż jeden rok. Z uwagi na fakt, że przed umieszczeniem w ośrodku w [...] A.S. przebywała w [...], jako organ właściwy do ponoszenia opłaty wskazana została Gmina [...]. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem strona skarżąca wniosła odwołanie. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. Gmina [...] wielokrotnie informowała Centrum Pomocy Rodzinie w [...], o właściwym miejscu zamieszkania A.S., a mimo to otrzymała upomnienie z dnia [...] wzywające do zapłacenia kwoty [...] zł z tytułu kosztów pobytu A.S. w ośrodku wsparcia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podając, iż dotyczy ona czynności materialno-technicznej polegającej na obciążeniu Gminy [...] – ośrodka Pomocy Społecznej, kosztami pobytu w Domu dla Matek z Małoletnimi Dziećmi i Kobiet w Ciąży [...]. Powyższa czynność nie podlega kontroli, ponieważ nie stanowi aktu bądź działania określonego w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosownie do pkt 1 wskazanej regulacji, przesłankę taką stanowi niewłaściwość sądu. W pierwszym rzędzie Sąd zatem badał, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga może zostać rozpoznana merytorycznie.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ww. ustawy, sąd orzeka w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne;
2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest czynność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...] polegająca na obciążeniu skarżącej Gminy kosztami pobytu A.S. w Domu dla Matek z Małoletnimi Dziećmi i Kobiet w Ciąży w [...]. Opisana czynność ma wyłącznie charakter techniczny, co oznacza, że nie może zostać uznana za czynność materialno-techniczną podlegającą zaskarżeniu w trybie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotowa sprawa dotyczy bowiem wydatków i nie ma charakteru administracyjnego, lecz stanowi sprawę cywilną. Powyższego nie zmienia fakt, że obowiązek płatności gminy orzeczony został decyzją. Jednakże w sytuacji, gdy gmina zobowiązana nie zgadza się co do zasady z ponoszeniem wydatków lub ich wysokością może wystąpić do sądu powszechnego o rozstrzygnięcie sprawy.
Z omówionych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ww. ustawy.