Uzasadnienie
Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 57 ust. 7 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] o nałożeniu na inwestora K.Z. kary w wysokości 10.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w miejscowości W. W uzasadnienia decyzji organ wskazał, że w dniu 19 czerwca 2007 r. wpłynął do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie oraz zgłoszenie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego na działce Nr [...]1 w miejscowości W.. W wyniku oględzin przeprowadzonych przez organ w dniu 6 lipca 2007 r. ustalono, iż budynek jest już użytkowany. Wobec powyższego wymierzono inwestorowi karę ustalając ją w sposób wskazany w art. 57 ust. 7 i art. 59g ustawy - Prawo budowlane.
Skargę na powyższą decyzję za pośrednictwem Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. złożył pełnomocnik strony skarżącej – C.Z. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wyjaśnił, iż małżonkowie S. i Z. J., z którymi w dniu 6 lutego 2007 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości, wbrew postanowieniom § 4, 5, i 6 tej umowy, dokonali jej bezprawnego zasiedlenia. Pomimo licznych wezwań kierowanych przez pełnomocnika do Państwa J. zawierających żądania opuszczenia budynku, małżonkowie nie zastosowali się do nich. Jednocześnie skarżący załączając do skargi postanowienie Sądu Rejonowego w B. I Wydział Cywilny z dnia [...] wyjaśnił, iż w związku z zaistniałą sytuacją toczy się postępowanie sądowe z powództwa o zapłatę. W opisanej sytuacji pełnomocnik uznał, iż to małżonkowie J. powinni być obciążeni karą z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu.
Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie popierając argumentację przedstawioną w decyzji.
W dniu 28 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej stawiając się na rozprawę, złożył ustnie do protokołu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadniając go tym, iż w wyniku tej sprawy strona poniosła i nadal ponosi duże straty, gdyż małżonkowie J. nadal mieszkają w spornym lokalu i nie uiszczają żadnych opłat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Taka sytuacja uzasadniająca zawieszenie z urzędu postępowania sądowego wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie – ze względu na podstawę prawną zaskarżonej decyzji – zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawym, o zgodność art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i art. 55 ustawy, stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59 f ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, z art. 2, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, zwrócił się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II OSK 568/06.
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o ewentualnej niezgodności powyższych przepisów z Konstytucją będzie miało zatem wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie.
W tych okolicznościach na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Ponadto Sąd oceniając wniosek złożony przez pełnomocnika strony na rozprawie, przy uwzględnieniu przedstawionych w nim okoliczności, stwierdził, iż zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Stosownie bowiem do art. 61 § 3 powołanej powyżej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego oraz fakt, iż strona skarżąca poniosła i nadal ponosi znaczne straty finansowe w związku z zamieszkiwaniem przez małżonków J. spornej nieruchomości, wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okazało się zasadne i w związku z powyższym Sąd na postawie art. 61 § 3 i 5 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.