Uzasadnienie
Skarżący H. i J. S. pismem z dnia 4 czerwca 2008 r. złożyli wniosek o wyłączenie Sędziego A. W. od rozpoznawania sprawy z Ich skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie nieprzejęcia na rzecz Skarbu Państwa przyczepki samochodowej.
Wniosek swój skarżący motywowali tym, że Sędzia "tworzy nowe fakty co do własności, praw itp.".
Jak wynika z oświadczenia Sędziego A. W., skarżący nie pozostają z Nim w żadnym stosunku prawnym lub osobistym – nie są Mu znani – i nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do Jego bezstronności przy orzekaniu w rozpatrywanej sprawie i uzasadniające wniosek o Jego wyłączenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W orzecznictwie i literaturze przedmiotu prezentowany jest pogląd, że przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 173 -174).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie Sędziego A. W. jest oczywiście nieuzasadniony.
Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.