Uzasadnienie
Wyrokiem ogłoszonym w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. skarżący zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku oraz przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
W dniu [...] r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Wicedziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. pismem z dnia [...] r. poinformował Sąd, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego został wyznaczony adw. B. M..
W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia [...] r. wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że niedochowanie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie było zawinione przez stronę. Zarówno bowiem stan zdrowia skarżącego (zaburzenia psychiczne) jak i orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności pozwalają na stwierdzenie, że pouczenie zawarte w zawiadomieniu skarżącego o wyznaczeniu terminu rozprawy, mogło być przez niego nie zrozumiane. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że skarżący w chwili składania pisma z dnia [...] r. pozostawał w przeświadczeniu, że jest reprezentowany przez adwokata.
Nadto pełnomocnik podniósł, że pouczenie zawarte w piśmie z dnia [...] r. nie było prawidłowe, a uchybienie terminu nie miało charakteru znacznego. Podkreślił, że wniosek o przywrócenie terminu złożył w terminie 7 dni od dnia wyznaczenia go pełnomocnikiem w sprawie, na dowód czego przedłożył pismo Wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia [...] r. z prezentatą wpływu do kancelarii na dzień [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie z wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 3 P.p.s.a.).
Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
W przedmiotowej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony z uchybieniem przypisanego terminu, skoro termin ten minął z dniem 4 lutego 2015 r.
Natomiast rzeczywista możliwość sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu powstała w dniu [...] r., tj. w dniu, w którym adw. B. M. otrzymał informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wraz z pismem z Sądu wskazującym, że skarżący w dniu [...] r. zwrócił się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia od wyroku z dnia [...] r. oddalającego jego skargę. Złożenie zatem wniosku o przywrócenie terminu w dniu [...] r. oznacza, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ww. ustawy został zachowany. Pełnomocnik dopełnił również czynności, której terminowi strona uchybiła.
Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy stwierdzić, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Przy czym Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu WSA w Olsztynie z dnia 2 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 922/14, iż pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu.
Zdaniem Sądu okoliczności wskazane we wniosku, a także okoliczności wynikające z akt sprawy, pozwalają na uznanie, że skarżący nie ponosi winy w nieterminowym dokonaniu czynności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w stosunku do skarżącego orzeczony został w dniu [...] r. znaczny stopień niepełnosprawności ze wskazaniem, że skarżący jest całkowicie niezdolny do pracy i wymaga stałej opieki i pomocy osób drugich w pełnieniu ról społecznych i codziennej egzystencji z uwagi na znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji. Orzeczenie wydano do dnia [...] r., a jako symbol niepełnosprawności podano 20-P (choroby psychiczne). Z aktualizacji wywiadu środowiskowego wynika, że w [...] r. w trakcie hospitalizacji skarżącego rozpoznano u niego schizofrenię paranoidalną, a według pracownika socjalnego zachowanie strony jest zawsze nieprzewidywalne.
W ocenie Sądu, przewlekłe zaburzenie psychiczne na które cierpi strona skarżąca, bez wątpienia może utrudniać lub wręcz uniemożliwiać jej prawidłowe i terminowe prowadzenie spraw. Wpływa bowiem z natury rzeczy na percepcję strony i jej ocenę rzeczywistości, a co za tym idzie na właściwe zrozumienie pouczeń.
Na marginesie tylko wskazać należy, że wbrew twierdzeniu pełnomocnika, skarżący został w prawidłowy sposób pouczony o terminie wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zarówno w zawiadomieniu o terminie rozprawie jak i w piśmie z dnia [...] r.
Powyższe prowadzi do wniosku, że powołane przez pełnomocnika okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego oraz związane z tym funkcjonowanie w życiu codziennym są niezawinione przez skarżącego, a to uniemożliwia obciążenie go negatywnymi skutkami niezłożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.