Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia [...]r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1, art. 6 i art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734), po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego przez P. J. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...], uchyliło w całości decyzję organu I instancji i orzekło o przyznaniu P. J. dodatku mieszkaniowego na okres [...] miesięcy od [...]r. do [...]r. w wysokości [...] zł. miesięcznie, w tym [...] zł tytułem ryczałtu na zakup opału.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium przywołało treść art. 2 ust. 1, art. 6 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz §2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817), wedle którego, do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego należy uwzględnić wydatki w wysokości 90% naliczonych i ponoszonych wydatków. Przepis ten stanowił podstawę prawną do obniżenia kwoty wydatków za lokal mieszkalny, przy obliczeniu dodatku mieszkaniowego.
Organ odwoławczy, po dokonaniu stosownych wyliczeń ustalił, że wysokość należnego P. J. dodatku mieszkaniowego wynosi [...] zł. Wydatki na lokal wyniosły bowiem [...] zł,, a wydatki jakie powinno ponosić gospodarstwo domowe to [...] zł.
P. J. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając jej obrazę art. 7, art. 8, art. 9, art. 32, art. 50, art. 67, art. 68 i 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 5 i 6 Konwencji Praw Człowieka jak i niekonstytucyjność przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, "zniesienie wzajemne kosztów postępowania sądowego" oraz przedstawienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, w trybie art. 193 Konstytucji, pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zgodności z Konstytucją ustawy o dodatkach mieszkaniowych jak i wydanego na jej podstawie rozporządzania Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowe, uzasadniając to faktem przedstawienia przez skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego o zgodności art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz zgodności §2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Następnie, w wyniku rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny przedstawionego pytania prawnego, zawieszone postępowanie zostało przez Sąd podjęte na mocy postanowienia z dnia 27 października 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 393/04.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zasadnicze znaczenie ma w niniejszej sprawie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt P 4/05 (Dz. U. Nr 84, poz. 587), który uznał art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych za niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, Trybunał orzekł, że § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych jest niezgodny z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Organy administracyjne obu instancji oparły swoje orzeczenia o zakwestionowane przez Trybunał Konstytucyjny przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych jak i rozporządzenia w sprawie dodatków mieszkaniowych (§2 ust. 2).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy p.p.s.a., Sąd uchyla decyzję w całości jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego jest art. 145a § 1 k.p.a., który stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Powyższe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności podstawy prawnej wydanych w sprawie decyzji przesądza o uznaniu, że rozstrzygnięcia organu I i II instancji podjęte zostały z naruszeniem prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Z opisanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny Szczecinie, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 135 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji jednocześnie odstępując od orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art. 152 p.p.s.a.), bowiem w części realizującej uprawnienie skarżącego do dodatku mieszkaniowego została ona już wykonana.