Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną w oparciu o art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.
z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, odmówił K. P. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę "w sprawie wydania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budowę schodów zewnętrznych" przy ul. [...] w miejscowości M., na działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...] i [...] obręb [...] M..
Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu [...] sierpnia 2018 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek K. P. w sprawie wydania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budową schodów zewnętrznych przy ul. [...] w miejscowości M., na działce o numerze ewidencyjnym gruntu nr [...] obręb [...] M..
W ocenie organu, załączony do wniosku projekt budowlany był niekompletny, gdyż nie spełniał w całości wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane i art. 3 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 14 marca i Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nie był też zgodny z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 6 marca 2017 r. W załączonym do wniosku oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, inwestor w pkt 3 jako tytuł prawny do działki o nr ew. gruntu [...] i [...] obręb [...] M. wskazał ograniczone prawo rzeczowe.
Z przedłożonego przez pełnomocnika strony postępowania A. G. pisma wynikało, że wymieniony nie wyraził zgody na ingerencję w części wspólne dz. nr [...], a właściciel działki nr [...] na ingerencję w tę działkę.
Z uwagi na powyższe Starosta [...], na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, postanowieniem dnia [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia braków załączonej do wniosku dokumentacji projektowej – wskazanych w tym postanowieniu i do ustosunkowania się do zarzutów przedstawionych przez pełnomocnika strony postępowania – w terminie 20 dni od dnia otrzymania tego postanowienia. Termin do uzupełnienia dokumentacji projektowej upłynął w dniu [...] listopada 2018 r., zaś w dniu [...] listopada 2018 r. do organu wpłynęło pismo inwestora z prośbą o zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] Starosta [...] odmówił zawieszenia postępowania, a nadto decyzją z tej samej daty odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budową schodów zewnętrznych przy ul. [...] w M. na działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...] i [...] obręb [...] M..
Na skutek odwołania wniesionego przez K. P. i I. P., decyzja ta została uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia – decyzją Wojewody Z. z dnia [...] znak [...]
Zdaniem Wojewody, organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w sprawie złożonego wniosku o zawieszenie postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku złożenia wniosku o zawieszenie postępowania należy o powyższym poinformować pozostałe strony postępowania.
Z uwagi na nieprzedłożenie przez inwestora zgód stron postępowania administracyjnego na zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie, Starosta [...], pismem z dnia [...] marca 2019 r. wystąpił do stron postępowania o zajęcie stanowiska w tej sprawie w terminie siedmiu dni od otrzymania tego pisma.
W dniu [...] kwietnia 2019 r. do Starosty [...] wpłynęło pismo pełnomocnika strony postępowania – A. G., w którym nie wyraził on zgody na zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie.
W tej sytuacji, organ postanowieniem z dnia [...] odmówił zawieszenia postępowania na wniosek stron.
Po przeanalizowaniu wniosku i załączonych do niego dokumentów uzupełnionych w dniu [...] listopada 2019 r., organ stwierdził, że nie został zrealizowany punkt 9 postanowienia Starosty [...] z dnia [...] października 2018 r. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia [...] Starosta nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia w terminie 7 dni braków załączonej do wniosku dokumentacji projektowej – wskazanych w tym postanowieniu.
W dniu [...] maja 2020 r. pełnomocnik inwestora złożył pismo z wnioskiem o przedłużenie o miesiąc siedmiodniowego terminu do uzupełnienia wniosku, ze wskazaniem, że niezbędne stało się uzyskanie przez K. P. zgody funkcjonującej w tym budynku Wspólnoty na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 2004 r. o własności lokali.
Starosta nie przychylił się do tego wniosku, podkreślając, że podjęta przez Wspólnotę uchwała może zostać zaskarżona do sądu w terminie 6 tygodni (w myśl art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali). Jednocześnie uznał, że pomimo upływu – z dniem 14 maja 2019 r. – terminu do uzupełnienia wniosku, skarżący nie usunął wskazanych nieprawidłowości, a zatem w oparciu o treść art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, należało odmówić zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła jej mające wpływ na treść tego rozstrzygnięcia naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- 1. art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez:
- - zaniechanie przed wydaniem decyzji poinformowania strony o możliwości zapoznania się z zebranym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym, wypowiedzenia się w tej kwestii oraz ewentualnego złożenia dalszych wniosków, spowodowane wydaniem decyzji odmownej natychmiast po upływie terminu określonego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r.,
- - zaniechanie przed wydaniem decyzji rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2019 r. o przedłużenie do 1 miesiąca terminu do uzupełnienia wskazanego braku,
- 2. art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez faktyczny brak przekonującego i logicznego wyjaśnienia w pisemnym uzasadnieniu kwestionowanej decyzji przyczyny, jaką kierował się organ, odmawiając uwzględnienia wniosku strony z dnia [...] maja 2019 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia wskazanego braku oraz przyczyn zaniechania obowiązku poinformowania strony o możliwości zapoznania się z zebranym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzeniem się w tej kwestii przed wydaniem decyzji.
W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, że podstawy do odmowy uwzględnienia wniosku o przedłużenie terminu organ upatruje tylko i wyłącznie w potencjalnej możliwości zaskarżenia uchwały. Idąc tropem tego rozumowania, decyzja w niniejszej sprawie nie mogła być pozytywna dla wnioskodawcy nawet wtedy, gdyby przedłożył zezwalającą uchwałę Wspólnoty przed upływem terminu określonego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., bowiem również w tym przypadku istniałaby potencjalna możliwość jej zaskarżenia do sądu.
Do odwołania skarżący załączył uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej budynku położonego przy [...] [...] w M. udzielającą zgody na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budową schodów zewnętrznych, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i 151 obręb [...] M..
W dniu [...] sierpnia 2019 r. wezwano pełnomocnika inwestora do przedstawienia prawidłowo wypełnionego oświadczenia o prawie do dysponowania działką nr [...], obręb [...] M., na cele budowlane zawierającego ww. zgodę oraz wskazanie i zwymiarowanie na projekcie zagospodarowania terenu odległości projektowanych schodów do biegu schodowego zaprojektowanego dla sąsiedniego lokalu A. G..
Inwestor uzupełnił powyższe w dniu [...] sierpnia oraz [...] września 2019 r.
Po przeanalizowaniu uzupełnionych dowodów wezwano inwestora do przedstawienia projektu zagospodarowania terenu dotyczącego dobudowy schodów zewnętrznych, zgodnego z wymaganiami przepisu § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odpowiadając na wezwanie odwołujący inwestor przedstawił cztery egzemplarze projektu budowlanego.
Decyzją z dnia [...] nr [...], Wojewoda [...] na podstawie art. 138 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, Wojewoda powołując się na § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wyjaśnił, że do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej powinny być doprowadzone od dojść i dojazdów, o których mowa w § 14 ust. 1 i 3, utwardzone dojścia o szerokości minimalnej 1,5 m. W oparciu o zgromadzoną dokumentację wskazał, że odległość zaprojektowanych schodów do sąsiedniego biegu schodowego prowadzącego do lokalu A. G. wynosi około 43 cm. Schody do lokalu skarżącego zostały zaprojektowane prostopadle do ściany budynku, natomiast schody do lokalu A. G. równolegle do ściany. Zaprojektowane schody objęte niniejszą decyzją uniemożliwiają korzystanie ze schodów objętych ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, ponieważ odległość 43 cm między biegami w poziomie terenu uniemożliwia (znacznie utrudnia) dojście klientów do lokalu A. G..
Wobec niezgodności inwestycji z tym przepisem należało odmówić skarżącemu pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budową schodów zewnętrznych na działkach nr [...] obręb [...] M..
Wojewoda wskazał ponadto, że w przypadku konieczności uzyskania zgody współwłaścicieli nieruchomości, termin na uzupełnienie braków zgłoszenia powinien być dłuższy niż siedem dni. Wyznaczenie tak krótkiego terminu na uzupełnienie wniosku stanowi naruszenie wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a. zasady umożliwienia stronom wnoszenia nowych dowodów. Natomiast organ nie jest uprawniony do dowolnego przedłużania terminów załatwienia sprawy zgodnie z wolą stron.
Odnosząc się do złożonego w postępowaniu odwoławczym wniosku o zawieszenie postępowania, Wojewoda wskazał, że w myśl art. 97 § 1 pkt 4, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Postępowanie sądowo-administracyjne dotyczące skargi K. P. na decyzję Wojewody z [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji udzielającą pozwolenia na dobudowę sąsiednich schodów prowadzących do lokalu A. G., nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu tego przepisu.
W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, I. P. i K. P. zarzucili jej: pozbawione oparcia w zebranym materiale dowodowym ustalenie, że przedłożony przez nich w niniejszej sprawie projekt budowlany nie spełnia wymogów stawianych przepisami prawa co do odległości dzielącej schody zaprojektowane przez A. G. i schody zaprojektowane z ich inicjatywy (zdaniem organu jest to 43 cm), podczas gdy na wezwanie skierowane do nich przez organ przedstawili oni uzupełniony projekt, w którym odległość pomiędzy tymi schodami wynosi 1,5 m, czyli spełnia wymogi, na które powołuje się organ.
W uzasadnieniu skargi strony wskazały, że na wezwanie organu dostarczony został projekt, w którym ich schody zostały przesunięte w prawo w stosunku do schodów A. G., tak aby mieścić się w kryteriach określonych decyzją o warunkach zabudowy, a jednocześnie uzyskać wymaganą odległość 1,5 m dzielącą oba zaprojektowane ciągi schodów. W ich ocenie, organ mylnie zinterpretował to uzupełnienie najwyraźniej stwierdzając, że ten i poprzedni projekt niczym się nie różnią.
Zdaniem skarżących, skoro uzupełniony projekt spełnił wymaganą odległość 1,5 m pomiędzy projektowanym ciągami schodów, to nie istnieje w niniejszej sprawie przesłanka, na którą powołał się organ II instancji, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że na rysunku projektu budowlanego nie zwymiarowano odległości projektowanych schodów od sąsiednich schodów prowadzących do lokalu A. G.. Brak jest też informacji o zmianie szerokości otworu okiennego do lokalu skarżących, wobec czego należało przyjąć, że skarżący nie przedstawił zgodnie z wezwaniem uzupełnionego projektu budowlanego.
Na rozprawie w dniu [...] marca 2020 r. pełnomocnik uczestnika A. G. wniósł o oddalenie skargi wskazując, że skarżący uzyskał decyzję o warunkach zabudowy w zakresie dobudowy schodów zewnętrznych lub wewnętrznych na działkach nr [...] i [...], natomiast uczestnik uzyskał decyzję o warunkach zabudowy w zakresie dobudowy schodów zewnętrznych na działce nr [...], a zatem inwestycje te ze sobą nie kolidują. Skarżący zmienili jednak obecnie zdanie. Zlecili sporządzenie projektu sprzecznego z własnymi warunkami zabudowy i kolidującego z warunkami zabudowy uczestnika. W jego ocenie, skarżący nie wykazali prawa do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane, zaś uchwała Wspólnoty z [...] maja 2019 r. nie uwzględnia zmian objętych rysunkiem z lipca 2019 r. Ponadto projekt jest niekompletny i nie zawiera konstrukcji nadproża w związku z przesunięciem otworu okiennego, zaś rysunek z lipca 2019 r. jest niezgodny ze stanem faktycznym, sztuką budowlaną i prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według wskazanego wyżej kryterium, doprowadziła do uznania, że decyzja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budową schodów zewnętrznych przy ul. [...] w M. na działce o nr ewide[...] i [...] obręb [...] M..
Starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na zmianę użytkowania lokalu mieszkalnego w sposób wskazany powyżej, podnosząc, że inwestor nie wykonał należycie obowiązków nałożonych na niego w pkt 9 postanowienia z dnia [...] r., tj. nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zawierającą zgodę współwłaścicieli działki nr [...] obręb [...] M. na przeprowadzenie inwestycji.
Organ wyjaśnił, że pełnomocnik inwestora wniósł o przedłużenie do jednego miesiąca siedmiodniowego terminu do uzupełnienia wniosku z uwagi na to, iż niezbędnym stało się uzyskanie przez niego zgody funkcjonującej w tym budynku Wspólnoty, na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną w oparciu o treść ustawy z dnia 24 czerwca 2004 r. o własności lokalu. Zdaniem organu, właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo takie może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli lokali albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Wobec tego, Starosta nie przychylił się do wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku, bowiem podjęta uchwała może być zaskarżona do sądu w terminie 6 tygodni.
Utrzymując powyższą decyzję w mocy organ do powyższej kwestii nie odniósł się, wskazując jedynie, że w przypadku konieczności uzyskania zgody współwłaścicieli nieruchomości, termin na uzupełnienie braków zgłoszenia powinien być dłuższy niż 7 dni, wyznaczenie tak krótkiego terminu stanowi naruszenie wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a. zasady umożliwienia stronom wnoszenia nowych dowodów. Jednocześnie zaznaczył, że organ administracji nie jest uprawniony do dowolnego przedłużania terminów załatwienia sprawy zgodnie z wolą strony, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania,
Zdaniem Wojewody, inwestorowi należało jednak odmówić udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy z powiększeniem otworu okiennego oraz budową schodów zewnętrznych na działkach o nr ewide[...] i [...] obręb [...] M. z tego powodu, że inwestycja ta jest niezgodna z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Zgodnie z tym przepisem, do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej powinny być doprowadzone od dojść i dojazdów, o których mowa w § 14 ust. 1 i 3, utwardzone dojścia o szerokości minimalnej 1,5 m. Analiza projektu budowlanego uzupełnianego w trakcie postępowania odwoławczego oraz rysunków projektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę Starosty [...], dotyczącym budowy schodów do lokalu A. G. wykazała, że odległość zaprojektowanych schodów do sąsiedniego biegu schodowego prowadzącego do lokalu A. G., wynosi 43 cm.
Przedstawiony [...] października 2019 r. przez inwestora zaktualizowany projekt budowlany nie przedstawia rozwiązań techniczno-budowlanych spełniających wymagania, o których mowa w § 16 ust. 1 cytowanego rozporządzenia.
Powyższe stanowisko organu, zdaniem Sądu, należy uznać za co najmniej przedwczesne. Niewątpliwie nie uwzględnia ono w należyty sposób całości zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności dokumentacji przedstawionej przez stronę w trakcie postępowania przed organem odwoławczym.
Zgodnie z art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Ponadto organy administracji publicznej mają obowiązek prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), a także są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Przed wydaniem decyzji w sprawie organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.).
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, iż organ odwoławczy nie pełni roli jedynie organu kasacyjnego, lecz powinien rozpatrzyć ponownie całą sprawę, tak jak organ I instancji.
Ponadto, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W przedmiotowej sprawie organ dopuścił się naruszenia wyżej wskazanych przepisów postępowania administracyjnego, w tym także przepisu art. 107 § 3 k.p.a. bowiem z uzasadnienia faktycznego decyzji nie wynika, by organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygniecie na pełnym materiale zgromadzonym w rozpatrywanej sprawie, w tym w szczególności, aby przeanalizował rozwiązania zawarte w uzupełnionym projekcie budowlanym, dołączonym do pisma inwestora z dnia [...] października 2019 r.
Organ odwoławczy jednoznacznie stwierdził bowiem, że analiza wskazanego wyżej uzupełnionego projektu wykazała, iż odległość zaprojektowanych schodów do sąsiedniego biegu schodowego prowadzącego do lokalu A. G., wynosi 43 cm. Jednakże znajdujący się w tym projekcie rysunek "A 3" przedstawia drzwi prowadzące do lokalu skarżącego wraz ze schodami, które nie znajdują się w takim położeniu jak w pierwotnym projekcie lecz są przesunięte w taki sposób, że odległość od schodów prowadzących do lokalu A. G. przekracza 150 cm. Co prawda na rysunku tym wspomniane schody do lokalu należącego do A. G. nie zostały naniesione, jednakże organ dysponował innym rysunkiem – dołączonym do pisma z dnia [...] sierpnia 2019 r. na którym schody te uwidoczniono. Rysunki te zostały przy tym sporządzone w tej samej skali, wobec czego obliczenie odległości pomiędzy ww. biegami schodowymi nie przedstawiało większych trudności.
W ocenie Sądu, powyższe twierdzenie organu może wynikać z faktu, że skarżący dwukrotnie uzupełniał projekt budowlany i uwadze Wojewody mogło ujść, że przedstawione projekty różnią się właśnie rysunkiem "A 3" przedstawiającym "Elewację wschodnią" i w istocie dokonał analizy tylko pierwszego z uzupełnionych projektów, pomijając jego kolejną wersję.
W tej sytuacji, należy stwierdzić, że organ nie wyjaśnił w sposób niebudzący wątpliwości wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na zasadność rozstrzygnięcia, czym naruszył art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. Odniesienie się do tej okoliczności na etapie odpowiedzi na skargę nie jest wystarczające. Odpowiedź na skargę nie może zastępować czy też uzupełniać uzasadnienia rozstrzygnięcia podjętego w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt II GSK 586/09, wyrok NSA z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2557/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 705/07, http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Powszechnie przyjmuje się, że celem odpowiedzi na skargę jest odniesienie się organu do zarzutów skargi, nie zaś naprawianie popełnionych przez organ wadliwości w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji nie może mieć rozstrzygającego znaczenia dla sprawy podnoszona w odpowiedzi na skargę okoliczność, że rysunek nie zawierał wymiarowania. Fakt ten w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ogóle nie był wskazywany, zapewne z tego względu, że organ dokonał analizy innego rysunku – przestawiającego schody w poprzednim położeniu.
Nie mogły też przynieść rezultatu spodziewanego przez uczestnika postępowania A. G. – argumenty zawarte w jego piśmie z dnia [...] marca 2020 r., a to z tego względu, że powodem, dla którego Wojewoda uznał za słuszną decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu była niezgodna – w jego ocenie – z przepisami technicznymi odległość projektowanych schodów od schodów prowadzących do lokalu należącego do uczestnika lokalu. Kwestie podnoszone w piśmie – takie jak to, że uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2019 r. mogła nie uwzględniać zmian objętych rysunkiem z lipca 2019 r. czy też ewentualne braki projektu budowlanego w zakresie konstrukcji nadproża w związku z przesunięciem otworu okiennego/ drzwiowego, jak również niewykazanie przez skarżącego prawa do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane nie były przedmiotem oceny przez Wojewodę, a zatem nie mogą być obecnie badane przez Sąd, bowiem wykraczałoby to w sposób istotny poza granice wyznaczone zakresem zaskarżonej decyzji Wojewody. Z tego względu, nie mogły niczego wnieść do sprawy wnioskowane przez uczestnika dowody.
W tej sytuacji, z uwagi na opisane wyżej uchybienia, należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winien dokonać niebudzących wątpliwości ustaleń w omawianym zakresie, ewentualnie w razie potrzeby uzupełnić materiały w sprawie czy też rozważyć potrzebę zlecenia przeprowadzenia dodatkowego postępowania w oparciu o art. 136 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania obejmujących poniesione przez stronę skarżącą koszty udziału w sprawie ustanowionego pełnomocnika oraz wpis od skargi orzekł w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.