Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia 16 grudnia 2009 r. oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu [...] r.
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w S. adwokat M. M. przesłał do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia [...] r. upoważniające do reprezentowania skarżącego przed sądami wszystkich instancji.
W dniu [...] r. wpłynął do Sądu wniosek adwokata z dnia [...] r. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał adwokata do nadesłania - w terminie 7 dni - dowodu potwierdzającego przesłanie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia [...] r. stronie skarżącej.
W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie pełnomocnik M. M. nadesłał pismo z dnia [...] r. w którym oświadczył, iż opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została doręczona M. K. w dniu [...] r. Ponadto pełnomocnik załączył kopię wypisu z książki nadawczej kancelarii z którego wynika, iż przesyłka ta została nadana w dniu [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Z § 2 ust. 2 rozporządzenia wynika, że podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla adwokata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (22%) (§ 2 ust. 3). Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 75% stawki tj. w kwocie 180 zł, powiększonej o podatek VAT wg stawki 22 % tj. o kwotę 39,60 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.