Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 1214/07

Metryka

Sąd
Dnia 20 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
sędzia NSA Grzegorz Jankowski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi H. K. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania pana H. K. do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Uzasadnienie

W dniu 17 grudnia 2007 r. H.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania pana H.K. do usunięcia naruszenia prawa.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Okoliczność tego rodzaju zachodzi w przedmiotowej sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, unormowane w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), kierowane do organu właściwej gminy, stanowi administracyjnoprawny środek zaskarżenia, który skutkować ma usunięciem naruszenia prawa przez organ do którego wezwanie wystosowano, bądź też zainicjowaniem kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonej uchwały lub zarządzenia tegoż organu. Odpowiedź organu na to wezwanie stanowi jedynie element procedury zaskarżenia. W przypadku organu stanowiącego, podejmowana jest w formie działania właściwej dla organu kolegialnego, tj. uchwały. Uchwała ta jednakże, z uwagi na stricte procesowy charakter nie może stanowić samodzielnej podstawy zaskarżenia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 i 3 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.