Uzasadnienie
Prokurator Okręgowy w K. wniósł skargę na uchwałę Nr XXXIX/274/2017 Rady Powiatu Drawskiego z dnia 1 grudnia 2017 roku w sprawie wysokości opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego parkowanie na parkingu strzeżonym (Dz. Urz. Woj. Zach. z 15 grudnia 2017 r. poz. 5310), zarzucając skarżonemu organowi istotne naruszenie przepisu art. 7 i 94 Konstytucji RP i przepisu art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.) polegające na niezgodnym z prawem wykonaniu delegacji ustawowej określonej w ww. przepisie ustawy, w tym nieuwzględnieniu materialnoprawnego kryterium kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu i w efekcie ustaleniu w sposób arbitralny stawek maksymalnych kosztów usuwania pojazdów, przechowywania ich na parkingu strzeżonym, mimo iż rzeczywiste koszty usunięcia i przechowywania pojazdów ponoszone przez Powiat D. na podstawie umów zawartych z firmą zewnętrzną są znacząco niższe, niż stawki maksymalne określone w uchwale.
Pismem z dnia 21 stycznia 2019 r. Prokurator cofnął skargę, stwierdzając, iż w treści udzielonej odpowiedzi na skargę organ przedstawił szeroką argumentację, wskazującą, iż podjęcie zaskarżonej uchwały poprzedzone było wnikliwą analizą kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze Powiatu d., jak również uwzględniono konieczność sprawnej realizacji zadać o których mowa w art. 130a ust. 1-2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W związku z powyższym Prokurator wniósł o umorzenie postępowania sądowego stwierdzając, iż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego sankcją nieważności.
Mając na uwadze treść art. 161 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz podzielając przedstawione wyżej stanowisko Prokuratora Sąd orzekł jak w sentencji.