Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1227/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Z. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata postanowieniem z dnia 13 maja 2010 r. Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W dniu [...]r. wpłynęło do Sądu pismo Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych informujące, że pełnomocnikiem w sprawie została wyznaczona r.pr. M. R. Pismem z dnia [...]r., r.pr. M. R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Wskazując jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę zarówno w całości, jak i w części. Do wniosku radca prawny załączył opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie.
W odpowiedzi na wezwania Sądu pełnomocnik dołączył opisaną wyżej opinię prawną wraz z dowodem jej odbioru przez stronę skarżącą w dniu [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 250 ustawy, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu, za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stanowi, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla radcy prawnego niebiorącego udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w pkt 1 ust. 2 § 14 wyżej wymienionego rozporządzenia, tj. 180,00 zł. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (22%), czyli o kwotę 39,60 zł. Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie wynoszą 219,60 zł.
W tej sytuacji orzeczono, na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.