Uzasadnienie
Decyzją z [...]r. Burmistrz na podstawie art. 7 ust.9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z 21 czerwca 2001r. zobowiązał B. T. do zwrotu nienależnie pobranych kwot dodatku mieszkaniowego za okres od [...]r. do [...]r. w łącznej wysokości [...] zł.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji B. T. pobierała dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie na podstawie decyzji z [...]r..
Decyzją z [...]r. wydaną wskutek wznowienia postępowania Burmistrz, uchylił decyzję z [...]r. w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego B. T. i odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego na okres [...] miesięcy. Decyzja ta stała się ostateczna.
Nadto w uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że wobec tego, że za okres od [...]r. do [...]r. B. T. otrzymała dodatek mieszkaniowy w łącznej wysokości [...] zł. zobowiązana jest do zwrotu nienależnie pobranych kwot w podwójnej wysokości tj. [...] zł.
W odwołaniu od tej decyzji B. T. polemizuje z argumentami, które przedstawiał organ we wspomnianej decyzji wydanej na skutek wznowienia postępowania w oparciu o art. 151 kpa, od której B. T. nie złożyła odwołania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza w sprawie zwrotu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. T. podobnie jak w odwołaniu polemizuje z ustaleniami decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego w zakresie ilości osób, które uwzględniono przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Wydanie decyzji przez Burmistrza i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie zwrotu nienależnie wypłaconego dodatku mieszkaniowego w podwójnej wysokości nastąpiło bez podstawy prawnej.
W myśl art. 7 ust.9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych obowiązek ten powstaje z mocy prawa i stąd nakładanie tego obowiązku w decyzji administracyjnej jest niedopuszczalne.
Ściągnięcie należności z tego tytułu następuje zaś w trybie przepisów egzekucyjnych.
Decyzja organu I i II instancji dotknięta jest więc sankcją nieważności /art. 156 § 1 pkt 2 kpa/.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji i orzekł o wykonalności decyzji na podstawie art. 152 tej ustawy.