Uzasadnienie
Uzasadnienie:
P. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. o zatrzymaniu P. K. prawa jazdy kat. [...].
W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że utrzymuje się z pracy, w której wymagane jest poruszanie się pojazdami, zaś wykonanie decyzji uniemożliwia mu jej wykonanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz stosownymi dowodami. Nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie jego wykonywania.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, aby wykonanie decyzji będącej przedmiotem wniosku mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że z wniosku nie wynika, w jaki negatywny sposób zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy wpłynie na jego sytuację i jakie faktycznie skutki z tego tytułu zaistnieją. W szczególności skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, opisujących jego sytuację życiową czy majątkową, a uzasadniające przyjęcie, że wykonanie decyzji wiąże się rzeczywiście z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argument skarżącego, iż prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy zarobkowej nie jest wystarczający do zastosowania ochrony tymczasowej zwłaszcza, gdy nie został poparty on żadnym dokumentem potwierdzającym zatrudnienie, czy też źródło pozyskiwanego dochodu. Poza tym w orzecznictwie przyjmuje się, że utrata możliwości zarobkowania jako kierowcy nie uniemożliwia wykonywania innej pracy zarobkowej nawet osobom, które nie posiadają żadnych innych kwalifikacji (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt I OZ 643/16, dostępne w Internecie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zauważyć należy, że zasadniczym celem zatrzymania dokumentu uprawniającego kierowcę do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Dlatego też żądanie wstrzymania wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy powinno być podyktowane wyjątkowymi okolicznościami. Te zaś nie tylko nie zostały przez skarżącego przedstawione, ale też nie wynikają z akt sprawy.
Reasumując stwierdzić należy, że skarżący oparł swój wniosek jedynie o ogólnikowe stwierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia, w związku z tym nie było możliwe dokonanie oceny, czy w tej konkretnej sytuacji będzie można mówić o znacznej szkodzie, czy trudnych do odwrócenia skutkach.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.