Uzasadnienie
M. i L. P., reprezentowani przez pełnomocnika adwokat I. S.-Z., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. zakazującą D. M. użytkowania bramy przesuwnej na działce nr [...] przy ul. [...], i umarzająca postępowanie w sprawie. Jednocześnie pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu podając, że dalsze korzystanie z bramy przez D. M. stanowi niebezpieczeństwo zarówno dla ludzi, jaki mienia. a to w konsekwencji może prowadzić do powstania szkody, i to nie tylko w znaczeniu materialnym. Skarżący mają tu na względzie ochronę dóbr niematerialnych, takich jak zdrowie i życie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy podkreślić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie zatem wykonania zaskarżonego aktu dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Tymczasem skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zakazu użytkowania bramy przesuwnej.
Zaskarżona decyzja nie powoduje bowiem powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony skarżącej, nie nakłada na skarżących nowych praw lub obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Umorzenie postępowania oznacza, że przedmiotowe postępowanie nie może być prowadzone.
W konsekwencji Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.