Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r, znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...], nakazał E. i S. S. doprowadzić pomieszczenia piwnicy budynku zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] do stanu pierwotnego, określając jednocześnie szczegółowo czynności, które należy wykonać.
Organ drugiej instancji, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji.
Ponieważ zobowiązani nie wykonali nakazanego obowiązku, organ pierwszej instancji, upomnieniem z dnia [...]r, znak: [...], wezwał ich do wykonania obowiązku w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia.
Pomimo upomnienia zobowiązani nie wykonali przedmiotowego obowiązku, wobec czego organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...], nałożył na nich grzywnę w celu przymuszenia, w wysokości [...] zł. doręczając jednocześnie tytuł wykonawczy.
W związku z powyższym, E. i S. S. złożyli w organie egzekucyjnym pismo z dnia [...] r, zatytułowane "ZGŁOSZENIE", w którym podnieśli, że nie uchylają się od wykonania obowiązku, wobec czego nie ma podstaw do podejmowania czynności zmierzających do zastosowania wobec nich środków egzekucyjnych. Nałożony na nich obowiązek realizują i nie przekroczyli żadnego nałożonego na nich terminu, by wywiązać się z decyzji PINB.
W ustawowo określonym terminie, powiadomią organ o wykonanym obowiązku.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...], rozpatrzył ww. pismo jako zarzut i na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, /Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm./ wydał dnia [...]r. postanowienie znak: [...], uznające za bezzasadny zarzut zobowiązanych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Na powyższe postanowienie E. i S. S. złożyli zażalenie, w którym podnieśli, iż PINB w [...] w żadnej decyzji w związku z art. 51 Prawa budowlanego nie określił terminu, w jakim muszą ten obowiązek wykonać.
Wskazali też, że z przyczyn od nich niezależnych nie mogą przystąpić do wykonania nałożonego obowiązku w części dotyczącej wykonania wejścia od strony piwnicy.
Uiszczenie przez nich wymierzonej grzywny jest niemożliwe wobec niskich dochodów (renta inwalidzka).
Po rozpatrzeniu zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. wydanym z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 2, w związku z art. 144 Kpa, art. 18, art. 23 § 1 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 Nr 207, poz. 2016), znak: [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż z sentencji zaskarżonego postanowienia oraz z przytoczonego w nim przepisu art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wynika, że organ pierwszej instancji wydał zaskarżone postanowienie jako postanowienie w sprawie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego, o którym mowa w przepisie art. 34 § 4 tej ustawy.
Podstawę zarzutu mogą stanowić okoliczności wskazane w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Pismo E. i S. S. z dnia [...] r. nie zawiera żadnej z podstaw określonych w przytoczonym powyżej przepisie, tym samym nie można uznać, aby zobowiązani poprzez wniesienie tego pisma zgłosili zarzuty, o których mowa w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, iż wydane przez organ egzekucyjny postanowienie, uznające zarzut zobowiązanych za bezzasadny, zgodnie z przepisem art. 105 § 1 Kpa w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jest bezprzedmiotowe i jako takie, podlega umorzeniu.
Powyższe postanowienie E. i S. S. zaskarżyli skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili:
- 1. naruszenie art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji,
- 2. naruszenie art. 6, 7 i 11 Kpa.
Podnosząc powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania.
Zdaniem skarżących organ odwoławczy bezpodstawnie uznał, iż ich pismo z dnia [...] r. nie zawiera zarzutów określonych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, i tym samym, nie mogło ono zostać uznane za zarzuty w rozumieniu tego przepisu.
Skarżący bowiem w treści swego pisma z [...] r. podnieśli zarzut niewykonalności nałożonego obowiązku. Jest to zarzut mieszczący się w katalogu zawartym art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wprawdzie samo pismo nie zawiera szczegółowego uzasadnienia podniesionego zarzutu, jednakże w złożonym jednocześnie piśmie, opatrzonym tą samą datą i stanowiącym zażalenie na postanowienie o ukaraniu grzywną, wskazali na okoliczności uzasadniające ich stanowisko oraz wyjaśniające przyczynę niewykonania prac nakazanych. Poinformowali również o podjęciu działań w celu zalegalizowania istniejącego stanu. Szczegółowe uzasadnienie zarzutów zawierało następnie zażalenie z dnia [...] r., wniesione na postanowienie PINB w sprawie zarzutów.
Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu II instancji, bowiem czym innym jest brak zarzutu a czym innym kwestia jego zasadności. Skarżący powołali określony w art. 33 pkt 5 ustawy zarzut niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. Organ I instancji uznał wprawdzie ten zarzut za niezasadny, jednak nie kwestionował jego wniesienia oraz faktu, iż należy do katalogu wskazanego w art. 33 przedmiotowej ustawy. Organ II instancji uznał natomiast, iż zarzut taki w ogóle nie został zgłoszony. Tym samym rozstrzygnięcie tego organu pozostaje w sprzeczności z treścią zebranego materiału i narusza art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a ponadto narusza art. 6, 7 i 11 kpa. Zaskarżone postanowienie jest więc niezgodne z prawem, z uwagi na brak podstaw do uchylenia postanowienia organu I instancji i umorzenia postępowania wywołanego wniesieniem zarzutów.
Nadto całkowicie pominięty został argument skarżących, iż bez swojej winy nie mogą wykonać nałożonego obowiązku. Stan faktyczny sprawy nie tylko nie został dokładnie wyjaśniony, ale nawet, pomimo zarzutów skarżących w tym przedmiocie (np. co do braku ścianek działowych w pralni, których rozbiórkę nakazano decyzją), został on określony w sposób sprzeczny z rzeczywistym stanem rzeczy. Stanowisko organu II instancji nie zawiera należytego uzasadnienia przesłanek, jakimi organ ten kierował się wydając zaskarżone postanowienie.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skargę uznać należy za zasadną.
Skarżący w swym piśmie z dnia [...]r. nazwanym "Zgłoszenie" nie rozwinęli wprawdzie swego stanowiska jednakże jednoznacznie wskazali w jego treści, iż zgodnie z przysługującym im prawem zgłaszają zarzuty w sprawie prowadzenia wobec nich postępowania egzekucyjnego i przysłanego im tytułu wykonawczego.
Wprawdzie napisali w nim, iż nie uchylają się od wykonania nałożonego na nich obowiązku ale też podnieśli "niewykonalność obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej". Zarzut ten odpowiada podstawie wskazanej w pkt 5 art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W tym stanie rzeczy organ egzekucyjny zobowiązany był rozpatrzyć wniesione pismo jako zgłoszenie zarzutów i organ I instancji tak uczynił, dokonując ich oceny.
Odrębną kwestią jest ocena zasadności podniesionego zarzutu czy zarzutów. Organ odwoławczy nie miał więc - w świetle treści pisma skarżących z [...]r.- podstaw do uznania, iż nie zgłosili oni żadnych zarzutów, tym bardziej, że zarzuty wobec wszczętego postępowania egzekucyjnego skarżący rozwinęli w piśmie do organu odwoławczego z dnia [...]r. Jeśli organ odwoławczy miał wątpliwości co do charakteru tych pism i intencji skarżących winien był zgodnie z art. 7, 8 i 9 Kpa, mającymi zastosowanie z mocy art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – podjąć kroki w celu ich wyjaśnienia. Zaniechanie tych działań doprowadziło organ odwoławczy do wadliwego rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sytuacji, skargę uznać należy za zasadną i zaskarżone postanowienie organu odwoławczego uchylić – zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 dalej P.p.s.a/
Orzeczenie w pkt II oparto na art. 200 P.p.s.a.