Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza K. P. z dnia [...] r. odmawiającą E. M. przyznania świadczenia wychowawczego w wysokości 500 zł miesięcznie na dziecko L. M. na okres zasiłkowy [...] w okresie od dnia [...] r.
Powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało skierowane na adres zamieszkania skarżącej i w związku z jej nieobecnością doręczone dorosłemu domownikowi, w dniu 8 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Kwestionując powyższą decyzję E. M. złożyła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nadając ją dnia 10 stycznia 2018 r. w urzędzie pocztowym (vide: data stempla pocztowego k. 4 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Wynikającą z powołanych przepisów zasadę wnoszenia skargi do Sądu należy rozumieć, że aby zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego wobec nieobecności skarżącej w miejscu zamieszkania doręczono dorosłemu domownikowi, w dniu 8 grudnia 2017 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zatem należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem wskazanego organu, upłynął skarżącej z dniem 8 stycznia 2018 r., bowiem koniec terminu przypadł na dzień wolny od pracę – 7 stycznia 2018 r. (niedziela). E. M. nadała skargę w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 10 stycznia 2018 r.
Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.