Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1271/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W dniu [...]r. wpłynął do Sądu wypełniony na urzędowym formularz PPF wniosek M. K., w którym skarżący wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy, w części obejmującej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Z treści oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że M. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawnym ojcem W. K., a źródłem utrzymania rodziny, jest "emerytura - renta inwalidzka" ojca skarżącego w wysokości [...]zł brutto miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnych dochodów rzeczy ruchomych, zasobów finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...]m2.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W związku z tym, że sprawa ze skargi M. K. dotyczy dodatku mieszkaniowego, mieści się ona w ramach ustawowego zwolnienia określonego w powołanym wyżej przepisie, z tej przyczyny wniosek skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Wobec tego zasadne jest rozpatrzenie wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata - w oparciu o regulację zawartą w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Należy podnieść, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym powinno być zatem stosowane wówczas, gdy strona istotnie nie posiada żadnych możliwości finansowych pozwalających na uiszczenie opłat sądowych, pokrycie wydatków, czy opłacenie zastępstwa procesowego. Przy czym ciężar dowodu, co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, spoczywa na stronie składającej wniosek w tym przedmiocie, zaś Sąd poddaje ocenie wszystkie przedłożone dowody, w tym także oświadczenia strony.
Po analizie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy stwierdzić, że sytuacja materialna (brak dochodów, oszczędności, wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone na pokrycie kosztów opłacenia pełnomocnika), w jakiej znajduje się M. K., uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W tej sytuacji należało, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" oraz art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.