Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1271/17, po rozpoznaniu skargi J. K., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezesa Zarządu Szpitala z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Odpis wydanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 6 marca 2018 r. W tym samym dniu J. K. złożył wniosek o uzupełnienie wydanego wyroku poprzez zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.).
Odnosząc się merytorycznie do powyższego wniosku zaakcentować wypada, iż stosownie do treści art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r. uwzględnił skargę J. K., zatem powinien zawrzeć w tymże wyroku także rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania.
Skarżący w terminie określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o kosztach sądowych, o których Sąd powinien był orzec zgodnie z art. 209 P.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 157 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu