Uzasadnienie
Skarb Państwa, reprezentowany przez Starostę W., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty D. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 2016 r. przez Skarb Państwa, nieodpłatnie z mocy prawa, mienia podmiotu uznanego za wykreślony z rejestru, tj. Przedsiębiorstwa A. Spółki z o.o. z siedzibą w W., stanowiącego prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] o pow. [...] ha, położonej w obr. [...] miasta K., dla której w Sądzie Rejonowym w D. prowadzona jest księga wieczysta [...] oraz prawa własności położonych na tej działce budynków stanowiących odrębną nieruchomość.
W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikających z faktu, że nieruchomość stanowiącą przedmiot decyzji obciążają wierzytelności hipoteczne w znacznej wysokości. Skarżący podkreślił, że Burmistrz K., będący jednym z wierzycieli hipotecznych, powołując się na tajemnicę skarbową, odmówił podania danych umożliwiających ustalenie kwoty zaległości podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Zdaniem Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Wskazać należy, że decyzje organów administracji w przedmiocie nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa nieruchomości mają, co do istoty charakter deklaratoryjny, nie są zatem orzeczeniami, które podlegałyby wykonaniu. Potwierdzają one jedynie stan prawny zaistniały na skutek wejścia w życie przepisów ustawy. Konsekwencją niewykonalności zaskarżonej decyzji jest niemożność wywołania przez nią niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazane przez skarżącego we wniosku argumenty odnoszące się do wierzytelności hipotecznych obciążających nieruchomość, czy zaległości z tytułu podatku od nieruchomości uznać należy za chybione. Decyzja, której wstrzymania żąda strona nie rozstrzyga ani o wierzytelnościach hipotecznych, ani o zobowiązaniu podatkowym. Podniesione zatem przez skarżącego, kwestie nieodwracalności skutków prawnych wywołanych tymi zdarzeniami są przedwczesne i pozostają bez wpływu na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 9 ust. 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 121, poz.770 ze zm.) Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność z nabytego mienia za zobowiązania podmiotów, o których mowa w ust. 2a, atym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarbowi Państwa znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
Na marginesie należy dodać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.
Z uwagi na powyższe w oparciu o przepis art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.