Uzasadnienie
Spółka A złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...], którą to decyzją Kolegium uchyliło decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r., nr [...], określającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa farmy elektrowni wiatrowej "[...]" wraz z niezbędna infrastrukturą techniczną i komunikacyjną na działkach nr [...] w obrębie P. i na działkach nr [...] w obrębie M. oraz na działce nr [...] w obrębie G., w gminie K. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia skargi nie wynika jednak, jakie skutki w sferze praw i obowiązków skarżącej wywoła jej wykonanie, w szczególności nie wykazano, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – j.t. ze zm.), zwanej dalej również "p.p.s.a."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Przystępując do zbadania zasadności wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cytowanego przepisu, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne, w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej.
W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku wykonania decyzji.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zasadnicze znaczenie dla oceny zasadności wniosku skarżącej ma charakter prawny zaskarżonej decyzji, która uchyliła decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia. Należy bowiem wskazać, że decyzja ta nie wywołuje skutków materialnoprawnych, w szczególności nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków. Jej konsekwencją jest nałożenie na organ I instancji obowiązku poczynienia dodatkowych ustaleń w zakresie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w szczególności w zakresie spełniania wymogów, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 lipca 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 961).
Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazała jednocześnie, aby decyzja ta wywoływała jakiekolwiek zmiany w sferze jej uprawnień i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Natomiast rozważanie przez sąd, czy stanowisko Kolegium w przedmiocie stosowania prawa jest zasadne, wiązałoby się z koniecznością merytorycznego rozpoznania sprawy, czego na obecnym etapie sądowi czynić nie wolno. Jedyną konsekwencją związaną z uchyleniem decyzji Wójta Gminy K. jest konieczność przeprowadzenia postępowania uzupełniającego przez ten organ, co niewątpliwie wydłuży czas jego trwania. Jest to jednak naturalną konsekwencją dwuinstancyjności postępowania. Niewątpliwie również, biorąc pod uwagę charakter sprawy, strony powinny zakładać, że – w związku z koniecznością przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu, jest to procedura długotrwała i ten aspekt powinien być przez strony brany pod uwagę przed przystąpieniem do czynności związanych z uzyskaniem wszystkich wymaganych decyzji.
Natomiast skarżąca nie wykazała w jaki sposób wydłużenie postępowania wpłynie na jej sytuację, w szczególności kontekście przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W konsekwencji zatem brak jest podstaw do wywodzenia, iż wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej ma sens wówczas, gdy wykonanie decyzji związane jest z możliwością realnego zagrożenia interesom strony, która się o przyznanie takiej ochrony ubiega, a które w niniejszej sprawie nie zostało wykazane.
W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.