Uzasadnienie
P. R. W. i A. E. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący uzasadnili tym, że jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, pozbawi bowiem strony podstaw egzystencji przez konieczność zlikwidowania działalności gospodarczej prowadzonej w obiekcie przy ul. [...] w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dopuszczalna jest zatem wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałby trudne do przezwyciężenia skutki. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji może być zainicjowane jedynie na wniosek strony. Tak złożony wniosek nie zwalnia sądu od oceny z urzędu wszystkich okoliczności danej sprawy, które mają znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku skarżących. Jeżeli bowiem wziąć pod uwagę znaczną wysokość nałożonej na skarżących kary ([...] zł), realne jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym zarówno znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej wyżej ustawy, orzeczono, jak w sentencji.