Uzasadnienie
M.P. – P. i T. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z up. Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] dotyczącą ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej nr [...] położonej w obrębie [...] miasta [...] przy ul. [...], spowodowanego budową przez Miasto [...] sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.
Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. uwzględniło skargę w całości i umorzyło postępowanie administracyjne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli określonym w art. 54 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, to na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec o jego umorzeniu.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.