Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art.145 § 1, art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r Nr 98 poz. 1071 z późno zm.) po rozpatrzeniu wniosku B. L. z dnia [...] r Burmistrz [...] odmówił wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku stałego z pomocy społecznej.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wyjaśnił, iż B. L. zwróciła się z żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach zakończonych decyzjami odmownymi o przyznaniu zasiłków stałych i przyznanie tego świadczenia od [...]r. ponieważ na podstawie prawomocnego wyroku sądowego otrzymała orzeczenie [...] Zespołu ds. orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] r - Znak: [...], zgodnie z którym jej [...] A. J. została zaliczona na stałe do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności od [...]r.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ stwierdził, że w okresie od [...] r do [...] r nie wydawał żadnej decyzji o odmowie przyznania zasiłku stałego, a zatem zgodnie z art. 145 § 1 Kpa brak jest pozytywnej przesłanki tj. ostatecznej decyzji administracyjnej, do wznowienia postępowania administracyjnego rozpatrzone.
Nadto organ wyjaśnił, iż zostało podanie B. L. z dnia [...] r. i w dniu [...] r. wydano decyzję, którą przyznano pomoc wnioskodawczyni w formie zasiłku celowego na żywność w wysokości [...] zł i bezpłatny posiłek dla [...] T. w Gimnazjum w [...].
B. L. złożyła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], ponieważ uważa, iż nieprawidłowo naliczone zostało świadczenie pielęgnacyjne. Strona podniosła, iż w dniu [...]r. odwołała się od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w sprawie odmowy przyznania wnioskodawczyni świadczenia pielęgnacyjnego. Zdaniem B. L. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zostało wprowadzone w błąd przez organ I instancji i uchyliło decyzję z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wytykając rażące błędy i uchybienia. Strona uważa, iż organ I instancji nie stosuje się do decyzji organu odwoławczego oraz orzeczenia sądu powszechnego uznającego jej [...] A. J. na stałe do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności od dnia [...]r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpatrzyło odwołanie B. L. i decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 102 ust. 1 i art. 36 ust. 1 a ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zmianami), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...]r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku stałego.
Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 102 ustawy o pomocy społecznej świadczenia z pomocy społecznej udzielane są na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego albo innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego.
Organ wskazał, iż z akt sprawy I i II instancji wynika, iż odwołująca nie złożyła w organie I instancji wniosku o przyznanie zasiłku stałego, a organ I instancji w spornym okresie od [...]r. do [...] r. nie wydał decyzji ostatecznej o odmowie przyznania zasiłku stałego. Powyższa okoliczność wyłącza możliwość wznowienia postępowania skoro w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna. Wobec powyższego organ uznał, iż odwołanie strony jest bezzasadne.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła B. L. wnosząc o rzetelne, dogłębne i wnikliwe rozpatrzenie jej skargi. Na uzasadnienie swojej skargi powołała argumenty stanowiące treść odwołania od decyzji organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] udzielając odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. wniosło o jej oddalenie. W ocenie organu stan faktyczny sprawy został dokładnie przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nadto skarżąca nie podniosła nowych argumentów mających wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.
Na rozprawie w dniu [...]r. skarżąca podtrzymała treść swojej skargi, a nadto oświadczyła że w [...] r. dwukrotnie składała wniosek do OPS w [...] o przyznanie zasiłku stałego. Pierwszy wystąpiła o to jak zlikwidowała działalność gospodarczą, po raz drugi występowała dwa miesiące później. Skarżąca wyjaśniła nadto, że organ I instancji wydał dwie odmowne decyzje. B. L. wnosiła o zasiłek stały z tytułu samotnie wychowanego dziecka. Od decyzji tych nie odwoływała się. Pierwsze orzeczenie o stopniu niepełnosprawności [...], złożyła zaraz po jego wydaniu do OPS-u.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Przeprowadzone pod tym kątem badanie zaskarżonej decyzji doprowadziło Sąd do uznania przez, iż skarga B. L. jest bezzasadna.
Z treści skargi wynika, iż skarżąca domaga się od organów administracji publicznej rozpatrzenia jej wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzjami odmownymi o przyznaniu zasiłków stałych.
Zgodnie z art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego można domagać się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli:
- 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,
- 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,
- 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 Kpa,
- 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,
- 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,
- 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,
- 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),
- 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Stosownie zaś do art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 tej ustawy).
Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, przysługującym wyłącznie na ostateczną decyzję administracyjną wydana w sprawie. Istota instytucji wznowienia postępowania administracyjnego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją ostateczną w celu ustalenia, czy któraś z wad postępowania wymieniona w art. 145 § 1 Kpa nie wpłynęła na treść decyzji wydanej w sprawie.
Z treści cytowanego art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, wynika, że warunkiem koniecznym rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania jest istnienie ostatecznej decyzji administracyjnej. Brak tej pozytywnej przesłanki skutkuje niemożnością wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Wykroczenie poza granice wskazane w art. 145 § 1 Kpa przez rozpoznanie sprawy nie zakończonej decyzją ostateczną bądź sprawy, która nie była w ogóle przedmiotem postępowania administracyjnego, stanowi rażące naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji w wydanej w takim trybie (vide wyrok NSA z dnia 9 czerwca 1992 sygn. akt SA/Wr 534/92 opublikowane w ONSA z 1993r. Nr 4, poz. 92).
Sąd dokonując analizy akt sprawy, uznał, iż bezspornym jest, że w okresie, na który powołuje się B. L. w swoim wniosku z dnia [...]r. o wznowienie postępowania administracyjnego tj. od [...] r do [...]r, nie została wydana żadna decyzja odmawiająca stronie przyznania stosownego świadczenia.
B. L. kierując odwołanie od decyzji organu I instancji, czy też formułując treść skargi kierowanej do Sądu nie wskazała, aby w sprawie z jej wniosku o przyznanie zasiłku stałego została wydana w spornym okresie decyzja odmawiająca uwzględnienia tego wniosku.
Dla zasadności wniosku skarżącej niewystarczającym jest fakt wydania przez [...] [...] w [...] orzeczenia o stwierdzeniu u [...] skarżącej stopnia niepełnosprawności. Jeżeli nie istnieje pozytywna przesłanka tj. ostateczna decyzja administracyjna, nie ma podstaw do podjęcia przez organ oceny zasadności wniosku strony o wznowienie postępowania administracyjnego. Przesłanką taką nie jest również zaniechanie przez organ rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie zasiłku stałego.
W tych warunkach w ocenie Sądu organy zarówno I jak i II instancji, dokonały prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy i wydały właściwe rozstrzygnięcia.
Z powyższych względów, skarga B. L. podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.