Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 19 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 130/18

Uzasadnienie

D. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pisma Burmistrza B z dnia [...] r. oraz [...] r., nr [...], będące odpowiedzią organu na jego wnioski o wyjaśnienie na podstawie jakich dokumentów i przepisów Urząd Stanu Cywilnego w B. S. wydał decyzję zmieniająca nazwisko dzieci tylko na wniosek matki oraz przesłanie kopii tej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz B wniósł o jej odrzucenie, względnie jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) zwanej dalej: "k.p.a.", postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Przedmiot sprawy objętej skargą D. R. dotyczy pism Burmistrza B, którymi organ poinformował skarżącego, że nie jest stroną postępowania o zmianę nazwiska jego dzieci w sytuacji, gdy pozbawiony został władzy rodzicielskiej. Z tej przyczyny organ odmówił skarżącemu przesłania kopii decyzji wydanych w tej sprawie.

Sąd stwierdza, że przedmiotowe pisma nie są żadnym z aktów lub czynności organów, do kontroli których uprawnione są sądy administracyjne na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności pisma te nie stanowią decyzji administracyjnych w rozumieniu przepisu art. 104 K.p.a.

Wyjaśnić również należy, że zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Przytoczone powyżej uregulowanie oznacza, że do sądu administracyjnego skutecznie zaskarżane mogą być tylko decyzje administracyjne wydane przez organy odwoławcze. To z kolei oznacza, że nawet gdyby zaskarżone pisma Burmistrza B mogły zostać zakwalifikowane jako decyzje administracyjne, to i tak, jako akty organu I instancji, podlegałyby odrzuceniu przez sąd administracyjny.

W tej sytuacji, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił, o czym orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.