Uzasadnienie
[...] - Spółka z. o.o. z siedzibą w [...] wniosła skargę na protokół kontroli z dnia [...] r. nr [...] przeprowadzonej w siedzibie skarżącej, dotyczącej przestrzegania obowiązków wskazanych w treści przepisów art. 116 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.Nr 99, poz. 1001 ze zmianami).
Skarżąca domagała się w skardze uchylenia protokołu w całości i stwierdzenia trwałej niewykonalności ustaleń w nim zawartych. [...] Sp.z o.o. zarzucała protokołowi kontroli naruszenie art. 82 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, art. 83 ust. 1 tej ustawy oraz § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie kontroli legalności zatrudnienia, § 6 ust. 1 pkt 9 tego aktu prawnego, art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnieniu pracowników tymczasowych. Skarżąca zarzuciła również, że wbrew zapisowi § 6 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie kontroli legalności zatrudnienia, kontrolujący nie odniósł się do zastrzeżeń Spółki odnoszących się do ustaleń kontroli.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie ze względu na brak właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego. Organ w uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał na glosę do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r. sygn. akt FSK 1714/04, zgodnie z którą " przepisy nie wskazują wprost na wynik kontroli jako akt czy też czynność organów administracji, która mogłaby podlegać kognicji sądów administracyjnych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem skargi wniesionej do sądu w niniejszej sprawie jest protokół kontroli przeprowadzonej u skarżącej [...] Spółki z o.o. z siedzibą w [...] w dniu [...]r. przez Wojewodę [...] w zakresie badania przestrzegania obowiązków wskazanych w treści art. 116 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudniania i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zmianami).
W protokole kontroli, w oparciu o dokonane ustalenia na podstawie dokumentów udostępnionych przez skarżącą oraz wyjaśniania Prezesa Spółki – M. [...], organ stwierdził, że Spółka kierowała swoich pracowników do pracy u innych pracodawców, co wskazuje na jej działanie jako agencji pracy tymczasowej.
Wojewoda [...] stwierdził również, że kontrolowana Spółka nie posiadała wymaganego przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wpisu do rejestru agencji zatrudnienia prowadzonej przez Marszałka Województwa [...], zaś prowadzenie takiej działalności bez wymaganego wpisu stanowi naruszenie art. 121 ust. 1 powołanej wyżej ustawy.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przytoczony przepis określa zakres kognicji sądu administracyjnego.
W ocenie Sądu, wynik kontroli może jako czynność lub akt może podlegać kognicji sądów administracyjnych, gdy jego treść- mając na uwadze badany stan faktyczny- niesie za sobą określone obowiązki nakładane przez podmiot kontrolowany. Tymczasem zaskarżony protokół ogranicza się do ustaleń faktycznych oraz wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Protokół nie zawiera natomiast końcowych wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki, czyli nie jest skierowany na wywołanie konkretnych skutków prawnych wobec indywidualnie oznaczonego podmiotu (por. wyrok NSA z dnia 1.02.2005, sygn. akt FSK1714/04-LEX 178615).
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a skargę odrzucił jako niedopuszczalną.